บทที่ 654 เกิดเรื่องกับสำนักศึกษาสกุลไป๋แล้ว
คุณพระคุณเจ้าช่วย คนที่นั่งบนเกวียนของเจ้าเด็กนั่นคือซิ่วไฉจริง ๆ หรือเนี่ย?!
เมื่อครู่ได้ยินคนจากเกวียนคันนั้นคุยโวว่าหมู่บ้านพวกเขามีคนได้เป็นซิ่วไฉ พวกเขายังไม่เชื่อ
แต่ตอนนี้มีคนตอบรับอีกเสียง ทั้งยังขึ้นไปบนเกวียนแล้วอีกต่างหาก…
จวบจนเกวียนเทียมวัวจากหมู่บ้านสกุลจูจากไป คนบนเกวียนเทียมวัวคันที่เหลือล้วนมองตามไปด้วยความอิจฉา
ประการแรกคืออิจฉาที่หมู่บ้านพวกเขามีคนได้เป็นซิ่วไฉ ประการต่อมาคืออิจฉาที่เกวียนเทียมวัวคันนั้นจะ ‘รวย’ แล้ว…จะไม่รวยได้อย่างไร เกวียนของพวกเขามีคนเป็นซิ่วไฉเคยนั่งเชียวนะ ใครบ้างจะไม่อยากสัมผัสไอมงคล จัดงานมงคลแล้วจะไม่อยากเชิญไปสักหน่อย?
เชิญหนึ่งครั้งก็เป็นเงินเหมือนกันนะ
ใครบางคนคิดขึ้นมาได้ว่าหมู่บ้านข้าง ๆ ก็เหมือนจะมีคนเรียนหนังสือคนหนึ่งเหมือนกัน จึงหันมาถามว่า “นี่ เหล่าจิน บัณฑิตหมู่บ้านเจ้าคนนั้นสอบผ่านหรือยัง?”
เหล่าจินที่อยากเป็นแค่กำแพงประกอบฉาก “…”
เขาขยับบั้นท้ายออกไป ไม่อยากสนใจพวกเขา
แต่คนพวกนั้นกลับไม่คิดจะปล่อยเขาไป ทั้งยังขยับตามมาอีก
“นี่ ข้าพูดกับเจ้าอยู่นะ ตกลงแล้วสอบผ่านหรือไม่ผ่าน?” มีคนขยับเข้ามาชนไหล่เขา “หมู่บ้านสกุลจูของพวกเขาส่งคนไปเรียนแค่ไม่กี่ปีก็สอบซิ่วไฉได้แล้ว คนจากหมู่บ้านพวกเจ้าเหมือนจะเรียนมาหลายปีแล้วไม่ใช่รึ?”
“ข้าจะไปรู้รึ?” เหล่าจินกล่าวเสียงห้วน “ไม่ใช่ลูกชายข้าสักหน่อ
