บทที่ 1559 มีคุณธรรมและทักษะฝีมือตอนเข้าแถวเปลี่ยนเวรช่วงเช้า หลังจากอวี่หย่งกังฟังทุกคนรายงานสถานการณ์เมื่อคืนจบ จู่ๆ ก็สังเกตเห็นเรื่องหนึ่ง
ช่วงนี้คนไข้ทีมศัลยกรรมประสาทเยอะขึ้น จากสถานการณ์การเปลี่ยนเวรเมื่อครู่นี้ มีคนไข้ไอซียูเจ็ดคน และคนไข้ที่ต้องการการดูแลเป็นพิเศษสามคน ล้วนเป็นคนไข้แผนกศัลยกรรมประสาททั้งสิ้น
อวี่หย่งกังอึ้งไปทันที!
“มีคนไข้ที่ต้องการการดูแลเป็นพิเศษมากกว่าสิบคนหรือ?”
“เกินไปหรือเปล่า แผนกฉุกเฉินที่หกมีเตียงคนไข้ทั้งหมดหนึ่งร้อยห้าสิบหกเตียง แค่ทีมศัลยกรรมประสาท… ก็มีคนไข้ที่ต้องการการดูแลเป็นพิเศษสิบคนแล้วหรือ เมื่อก่อนไม่เคยเกินสามคน”
อวี่หย่งกังคิดถึงตรงนี้ก็หันมองเฉินชางพร้อมพูดว่า
“ศาสตราจารย์เฉิน ตอนนี้คนไข้ทีมศัลยกรรมประสาทมีกี่คน”
เฉินชางตอบว่า
“เมื่อวานแอดมิทห้าคน ผ่าตัดสามคน ตอนนี้คนไข้แอดมิททั้งหมดห้าสิบเอ็ดคน”
“คนไข้เฝ้าระวังสามสิบคน คนไข้ที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้สิบเอ็ดคน”
“คนไข้ที่ต้องการการดูแลเป็นพิเศษสิบคน รวมคนไข้เลือดออกในสมองเฉียบพลันเก้าคน คนไข้บาดเจ็บที่กระดูกสันหลังสี่คน”
หลังจากเฉินชางพูดจบทุกคนก็เงียบไป เหล่าหม่าเบิกตามองเฉินชางครู่ใหญ่ก็พูดอะไรไม่ออก
จำรายละเอียดพวกนี้ได้ด้วยหรือ? การที่เฉินชางบอกสถานการณ์ของคนไข้ทั้งห้าสิบเอ็ดคนได้นั่นบ่งบอกถึงอะไร?
ความตั้งใจไงละ!
ไม่อย่างนั้นจะจำได้อย่างไร อย่าว่าแต่คนไข้ห้าสิบเอ็ดคนเลย แม้เพียงแ
