นนั้นท่านคิดว่า หากเขาเป็นลูกเขยของพวกเราจะเป็นอย่างไร?” เสินฮูหยินโล่งใจเล็กน้อย รู้สึกวางใจกล้าพูดความคิดของตัวเอง
สามีของนางรู้จักจูชีว่าเป็นผู้ชายที่ ‘เรียบง่ายจริงจัง’ แน่นอนว่าจูชีย่อมไม่มีแผนการใดในใจ ในภายภาคหน้าจะต้องทำให้ลูกสาวของนางอย่างเสินอิงอวี่มีชีวิตที่ดีเป็นแน่
อาจารย์เสินตกตะลึง “หา?!”
“ท่านจะตกใจอันใด? หรือท่านคิดว่าลูกสาวท่านไม่คู่ควรกับข้าราชการซิ่วไฉ?” เสินฮูหยินกล่าว “หากท่านกล้าพูดเช่นนั้น ข้าจะโกรธท่านเป็นอย่างยิ่ง”
“เจ้าคิดจะจับคู่พวกเขาสองคนได้อย่างไร?” อาจารย์เสินหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก รีบพูดอธิบายว่า “คนหนึ่งเป็นลูกศิษย์ข้า อีกคนเป็นลูกสาวข้า ทั้งหมดล้วนพักอยู่ในเรือนเดียวกัน ได้พบหน้ากันบ่อยครั้ง หากให้ทั้งสองคนตบแต่งกัน คนอื่นจะคิดว่าพวกเขาสองคนมีบางอย่างเกิดขึ้น”
“แล้วอย่างไร?” เสินฮูหยินพูดอย่างไม่ยินดี “เหตุใดจึงไม่ได้เล่า? คนหนึ่งเป็นลูกศิษย์ของท่าน คนหนึ่งเป็นลูกสาวท่าน ไม่ใช่ว่าพอดีเลยหรือ? หากข่าวลือแพร่งพรายออกไปก็เป็นเรื่องที่ดีเช่นกัน ข้าจริงจัง ท่านคิดว่าพวกเขาสองคนเหมาะสมกันหรือไม่?”
“เรื่องนี้ไม่ค่อยเหมาะสมกระมัง?” อาจารย์เสินลังเล “แม้เขาสองคนจะมีอายุที่เหมาะสมกัน แต่ยามที่ซุ่นเต๋อเรียนหนังสือก่อนหน้านี้ พวกเราไม่เคยยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด พอเขาได้เป็นซิ่วไฉแล้วพวกเราค่อยยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูด เช่นนี้มันค่อนข้าง…”
เขาพูดไม่ออกอยู่บ้าง
แม้