าหม่าอายุสิบห้า ทั้งสองคงเป็นพี่น้องกันได้โดยไม่รู้สึกแปลก!
ช่วงนี้เฉินชางกับเหล่าหม่าล้วนกำลังออกกำลังกาย ตอนพักทั้งสองก็จะอ่านหนังสือและฟังเพลง เหล่าหม่าพูดอย่างดีใจ“อบรมตั้งแต่ในครรภ์ก็คงไม่ทัน! อย่างผมเรียกว่าสอนตั้งแต่เป็นอสุจิ ผมเก่งจริงๆ เลย!”
แม้เฉินชางไม่เชื่อวิธีของเขาแต่… ถ้าได้ผลขึ้นมาล่ะ ทำไปก็ไม่เสียหาย!ความจริงเฉินชางคิดว่าความหล่อของตนจะถ่ายทอดไปหรือไม่ก็ได้ ทางที่ดีที่สุดคือถ่ายทอดระบบไป ถ่ายทอดระบบอะไรก็ได้!แต่ถึงอย่างไรคนรุ่นหลังก็ย่อมเก่งกว่า ไม่ว่าจะเป็นระบบความมั่งคั่ง ระบบเด็กเรียน ระบบเศรษฐี… อะไรก็ได้!
ตอนกลางวันโทรทัศน์ของห้องทำงานแผนกฉุกเฉิน นอกจากตอนประชุมและบรรยาย PPT ปกติน้อยมากที่จะเปิด แต่กลางคืนตอนที่ทุกคนทำชาร์ตผู้ป่วยก็จะเปิดไว้ แม้ไม่ดูแต่ก็เปิดโทรทัศน์ไว้ฟังเสียงทำให้บรรยากาศไม่ตึงเครียดเกินไป และทุกคนยังล้อเล่นกันเป็นครั้งคราว
ตอนที่พวกพยาบาลเขียนบันทึกก็มักจะมาดู Sisters Who Make Waves [1] ที่ห้องทำงาน เรื่องนี้พวกผู้ชายก็ไม่ได้ถือสา ถึงอย่างไร… พี่สาวกลุ่มที่ไปร่วมรายการก็เคยเป็นเทพธิดาของพวกเขา
แต่เหล่าหม่ากลับไม่สนใจเรื่องดารา ตอนประมาณห้าทุ่มกว่าคนไม่เยอะแล้ว เหล่าหม่าจึงเปิดรายการ สมองที่ล้ำที่สุด ดู เขาพลางดูพลางพึมพำ “คนพวกนี้เก่งจริงๆ เลย ทำไมความจำดีขนาดนี้!”
“ไม่ใช่เรื่องจริงหรอก เล่นตามบทกันทั้งนั้น!” พยาบาลหยางเจี้ยที่อยู่ข้างๆ อดพ
