ตรงนี้ หนิวเชี่ยนร้องไห้ด้วยความเสียใจหนักมาก!“ขอโทษนะคะ ฉันไม่ได้อยากสร้างความเดือดร้อนให้ทุกคนจริงๆ ฉันรู้ตัวดีว่าตัวเองคือตัวซวย…”
ตอนนี้ความรู้สึกของเหล่าหม่าก็ซับซ้อนเช่นกัน เขาอยากจะช่วยเหลือสาวน้อยไร้ที่พึ่งคนนี้ เขามองเฉินชางแวบหนึ่ง อยากจะสอบถามสถานการณ์ ในเวลานี้จู่ๆ เฉินชางก็เอ่ยขึ้นว่า“หมอหวงพาผู้ป่วยไปตรวจ MRI กะโหลกศีรษะทีครับ”
หวงปินไหชะงักไปเล็กน้อย พยักหน้ารับ“ครับ ได้เลย”
ส่วนทางเหล่าหม่าก็ลุกขึ้นไปเป็นเพื่อนหนิวเชี่ยน“เธออย่ากังวลเลย นี่เป็นแค่โรคอย่างหนึ่งเท่านั้น”
เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า เฉินชางกลับมาที่ห้องทำงาน เปิดคอมพิวเตอร์ตรวจสอบข้อมูลเล็กน้อย อันที่จริงหลังจากเฉินชางฟังเรื่องราวจบ ก็ประมวลเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับอาการของผู้ป่วยได้แล้ว! ถ้าเกิดเขาเดาไม่ผิดไปล่ะก็… แต่ในเวลานี้เองมือถือก็ดังขึ้นมา
“ศาสตราจารย์เฉินครับ ผล MRI ออกมาแล้ว! คุณมาดูเถอะ…”
เฉินชางตอบรับแล้วรีบลุกขึ้นมุ่งหน้าไปที่แผนกรังสีวิทยา สรุปแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ถึงต้องเรียกตนมาให้ได้ เขาไม่รู้สักนิดว่าตอนนี้ที่แผนกรังสีวิทยา หมอหนุ่มประจำแผนกรังสี หม่าเยวฮุย และหวงปินไห ทั้งสามมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ขนหัวลุกไปหมด! เวรเอ๊ย เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็นฉากแบบนี้!
