้”
พอได้ยินเด็กสาวเล่าแบบนี้ ทุกคนค่อนข้างโมโหขึ้นมาทันที! ได้ นี่มันใช่ ‘เซียนเฒ่า’ เสียที่ไหน เป็นไอ้หื่นกามชัดๆ!
เหล่าหม่ากระทืบเท้าด้วยความโกรธ“แม่งเอ๊ย ก็แค่ไอ้วิตถารคนหนึ่ง ฉันจะไปแจ้งความ แน่จะจับตัวไอ้เดรัจฉานนี่ให้ได้! ภัยสังคม!”
ยิ่งพูดเหล่าหม่าก็ยิ่งโมโห ทุกคนล้วนรู้สึกอึดอัดคับข้องอยู่ในใจ ถ้าเกิดคำบอกเล่าของหนิวเชี่ยนคนนี้เป็นความจริง… นี่ก็ค่อนข้างน่าสนใจแล้ว แบบนี้บอกได้แค่ว่าบังเอิญเกินไปแล้วจริงๆ แต่ว่า… มีก้อนนูนบนหน้าท้อง ด้านในมีเส้นผม ฟัน และกระดูก… แค่คิดถึงของพวกนี้ก็ทำให้คนสยองขวัญมากแล้ว ขนาดคนในศูนย์ฉุกเฉินยังเป็นแบบนี้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงหมู่บ้านป่าเขาห่างไกลแห่งนั้นเลย
หนิวเชี่ยนเอ่ยอย่างจนปัญญาว่า“มีครั้งหนึ่งเขาออกไปข้างนอก ฉันเลยแอบหนีกลับไปที่บ้าน ฉันเล่าเรื่องเซียนเก๊คนนั้นให้แม่ฉันฟัง แถมยังแจ้งความด้วย แต่ไม่คิดเลยว่าพ่อเลี้ยงฉันจะรู้เรื่องเข้า เซียนเก๊คนนั้นก็มาหาที่หมู่บ้านด้วย บอกว่าฉันฉวยโอกาสหนีมา ระวังจะชักนำเคราะห์ร้ายอะไรมาให้หมู่บ้าน ทางตำบลส่งเจ้าหน้าที่มา ผลคือ… พอทราบสถานการณ์ทั้งหมดของฉัน ในแถบที่พวกเราอยู่ บางครั้งถึงตำรวจอยากจะจัดการ แต่ก็จัดการไม่ได้อยู่ดี ทุกคนในหมู่บ้านไม่อยากเห็นหน้าฉัน… หลังจากพวกตำรวจไปแล้ว ฉันถูกขังไว้ในบ้านไม่ให้ออกไปไหน แม่ฉันถูกชาวบ้านนินทาทุกวัน ฉันก็ไม่อยากทำให้ครอบครัวเดือดร้อนเลยแอบหนีออกมา…”
พอเล่ามาถึง
