ช่วยเลี้ยงดูยามแก่เฒ่า ไม่มีอะไรที่ต้องกลัว
“ไม่รีบร้อนได้อย่างไร? เขาเป็นผู้ชายที่ภรรยาตายไปแล้ว เรียกว่าเป็นพ่อม่าย ท่านคิดว่าการที่พ่อม่ายจะหาภรรยาดี ๆ มันง่ายหรือ? หากไม่ใช่เพราะเจ้าเจ็ดบ้านท่านสอบซิ่วไฉได้คนจึงล้วนจ้องมองมาที่บ้านท่าน ไม่เช่นนั้นผู้หญิงดี ๆ เช่นนี้จะเวียนมาถึงเจ้าสามของบ้านท่านหรือ…” จูเอ้อร์เม่ยคุยโว
หากเป็นผู้ชายที่สภาพครอบครัวไม่ดี อีกทั้งภรรยายังตายไปแล้ว คิดจะแต่งงานอีกคราก็ยากแล้วจริง ๆ
โดยเฉพาะก่อนหน้านั้นที่ไม่เหลือลูกชายหรือลูกสาวไว้ด้วย ผู้หญิงทั้งหมดที่มีทางเลือกย่อมไม่แต่งเข้า นอกจากไม่มีทางเลือกจริง ๆ จึงจำเป็นต้องแต่งเข้า
จูซานถูกคนอื่นหมายตา นอกจากเขาจะมีน้องชายเป็นซิ่วไฉผู้หนึ่ง ก็ยังมี…แม้เขาจะเคยแต่งงานแล้ว แต่ก่อนหน้านี้ก็ไม่มีลูกชายหรือลูกสาวเหลือไว้ ซึ่งก็ไม่นับว่ามีผลกระทบมากมายนัก
“เหตุผลเหล่านี้ที่เจ้าพูด ข้าล้วนเข้าใจ แต่ข้าไม่เห็นด้วย” เย่อวี๋หรานปล่อยให้อีกฝ่ายพูดจนจบจึงค่อยกล่าวอย่างค่อยเป็นค่อยไป “ไม่ง่ายเลยกว่าบ้านของข้าจะสงบได้สักหน่อยจึงได้หายใจหายคอ หากแต่งเข้าอีกครา เช่นนั้นจะไม่เป็นการโยนหินลงน้ำหรือ?”
“หมายความว่าอย่างไร?”
“น้ำจะกระเซ็น” เย่อวี๋หรานพูด “หากหินก้อนใหญ่หน่อย น้ำก็จะกระเซ็นมาสาดทั่วทั้งหน้าและร่างของข้า เจ้าสงบใจสักหน่อย ให้ข้าได้ใช้ชีวิตอยู่อย่างสงบสักสองสามวันเถอะ”
“ไม่ได้นะ ท่านจะเห็นแก่ตัวถึงเพียงนี้เพื่อชี
