มือถือวอลนัตสองลูก ข้อมือสวมกำไลลูกปัดหินหลายเส้น ใบหน้าประดับรอยยิ้ม ขณะเดินเข้ามา ด้านหลังตามมาด้วยคนที่มีกลิ่นอายกดดันหลายคน
“ท่านทำโรงพยาบาลเป็นบ้านพักคนชราแล้วนะ! มาทุกสองสามวันเนี่ย”
“คนเราแก่แล้วไร้ประโยชน์ มาโรงพยาบาลมากหน่อยก็ไม่เลว” ชายชรายิ้มบอก “อีกอย่าง นอกจากแผนกฉุกเฉินแล้ว ฉันจะเจอศาสตราจารย์เฉินชางได้ที่ไหนล่ะ!”
ชายในชุดคอจีนได้ยินดังนั้นก็เบิกตาโตมองชายชรา“จิ้งจอกเจ้าเล่ห์!”
ส่วนชายคนนั้นหลังเห็นชายชราคนนี้ก็พลันหน้าเปลี่ยนสี รีบลุกขึ้นวิ่งออกไปข้างนอก! เขานึกไม่ถึงว่าจะเจอท่านผู้นี้ในโรงพยาบาล เขาไม่มีคุณสมบัติพอรู้จักชายชราคนนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะเข้าร่วมงานเลี้ยงของบอสตัวเอง แล้วบังเอิญเจอบอสแสดงความเคารพนอบน้อมชายชราคนนี้ละก็ เขาก็ไม่รู้จักท่านผู้นี้แม้แต่น้อย! แต่คิดถึงเมื่อครู่นี้… ชายคนนั้นไม่กล้าอยู่โรงพยาบาลแล้วจริงๆ ต้องออกจากโรงพยาบาล! ขอโทษแล้วก็ออกจากโรงพยาบาล!
