เฉินชางประหลาดใจเล็กน้อย!
ทำไมถึงมีอาการขั้วประสาทตาบวม เฉินชางมองเติ้งอวี่ที่สายตาล่องลอย อยากถามอะไรเขาสักหน่อยแต่ก็ล้มเลิกความคิดนั้นทันที!ถ้าได้คำตอบก็แปลกแล้ว!
บางทีการวินิจฉัยเป็นเพียงการยุติคดีความเท่านั้นจริงๆ แพทย์เจ้าของไข้จะต้องรวบรวมทุกรายละเอียดอย่างระมัดระวังโรครักษายากเหล่านั้นก็เหมือนโจทย์ที่หาคำตอบไม่ได้ หลายครั้งที่ต้องรวบรวมเบาะแสจากจุดที่ไม่เด่นชัด
เฉินชางคิดถึงตรงนี้ก็ส่งสายตาให้หลี่เยว่ “ผมออกไปถามรายละเอียดข้างนอกก่อน คุณ… เฝ้าเขาไว้นะ”หลี่เยว่พยักหน้า “ไปเถอะ”
ความจริงแล้วภาวะซึมเศร้าส่วนใหญ่จะอาการกำเริบเป็นระยะๆ คนไข้ไม่ได้อยู่ในสภาวะนี้ตลอด เพียงแค่ตอนกำเริบจะอยากฆ่าตัวตายเป็นเหมือนวงจรของร่างกายมนุษย์ ความจริงคิดดูอย่างละเอียดไม่ว่าจะเป็นเลือด สารของเหลวในร่างกาย ต่อมไร้ท่อ ระบบประสาท และอื่นๆ…ทุกอย่างล้วนเป็นวัฏจักร ร่างกายมนุษย์เป็นเครื่องจักรที่ซับซ้อนเกินไปจริงๆ!
ตับมีหน้าที่ทางสรีรวิทยามากกว่าหนึ่งพันห้าร้อยประการ หากหน้าที่เหล่านี้กระจายออกไปก็ครอบคลุมเมืองหลวงได้แล้วเฉินชางพูดจบก็กลับแผนกฉุกเฉิน ตอนนี้ตีสามครึ่ง แผนกฉุกเฉินค่อนข้างเงียบและห้องโถงก็ดูเย็นเยียบเลขาเติ้งนั่งอยู่บนเก้าอี้โดยมีภรรยาอยู่ในอ้อมอก เธอร้องไห้จนเหนื่อยและหลับไปแล้ว
เลขาเติ้งนอนไม่หลับ เรื่องของลูกเหมือนเป็นอาการป่วยทางใจของเขาในด้านหน้าที่การงาน เติ้งเกาหย่วนรู้สึกว่าตนประส