ขาถามต่ออีกว่า “เติ้งอวี่เคยเป็นเยื่อหุ้มสมองอักเสบหรือได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะไหมครับ”
ภรรยาของเติ้งเกาหย่วนรีบส่ายหน้า“ไม่ค่ะ เด็กคนนี้… ค่อนข้างซื่อ แม้จะทำร้ายตัวเองแต่น้อยมากที่จะเอาศีรษะไปชนหรือกระโดดตึก ส่วนใหญ่จะกรีดข้อมือ…”
เธอพูดต่อไม่ไหวแล้วจริงๆ พูดถึงเรื่องพวกนี้ก็จะปวดใจจนยากจะทน เหมือนรอยกรีดที่หนาแน่นบนข้อมือพวกนั้น กรีดบนหัวใจเธออย่างไรอย่างนั้น ทรมานหาที่เปรียบไม่ได้!
เฉินชางได้ยินคำพูดของหญิงสาวก็ขมวดคิ้วขึ้นมา ไม่มีแผลภายนอก ไม่ได้ติดเชื้อในกะโหลกศีรษะ จะเป็นอะไรได้ไปปรึกษาเคสกับแผนกจักษุวิทยาดีหรือไม่
“เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ ศาสตราจารย์เฉิน”
เฉินชางพยักหน้า“ครับ ตอนผมเย็บแผลพบว่าดวงตาของเติ้งอวี่ดูผิดปกติเล็กน้อย อาจจะเป็นขั้วประสาทตาบวมโรคนี้โดยทั่วไปนอกจากเป็นโรคทางสายตาแล้ว สาเหตุหลักๆ คือการติดเชื้อในกะโหลกศีรษะและเนื้องอกในกะโหลกศีรษะครับ!”
ตอนที่เฉินชางพูดถึงเนื้องอกในกะโหลกศีรษะ จู่ๆ เขาก็มีความคิดหนึ่งผุดขึ้นในหัว…จริงสิ! หรือจะเป็นเนื้องอกในกะโหลกศีรษะ เฉินชางคิดถึงตรงนี้ก็ตื่นตระหนกมาก มีความเป็นไปได้!
เติ้งเกาหย่วนเห็นแบบนี้ก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที“ศาสตราจารย์เฉิน… ตอนนี้ควรทำอย่างไร”
เฉินชางรีบพูดว่า “ถ่ายเอกซเรย์ดูก่อนครับ เติ้งอวี่คงจะเคยตรวจเกี่ยวกับกะโหลกมาแล้วใช่ไหมครับ”
เติ้งเกาหย่วนพยักหน้า แน่นอนว่าเคย เขาอยู่ในวงการการแพทย์อยู่แล้ว รู้จักหมอที่มีชื่อ
