ได้ “ผมอยากให้คุณเย็บได้ไม่ดี ให้เจ้าหมอนี่ล้มเลิกความคิดที่จะฆ่าตัวตาย” เดิ้งเกาหย่วนอายุไม่มาก ประมาณห้าสิบกว่า ยังดูหนุ่มกว่าอูถงผู่มาก ภรรยาเด็กกว่าเขาสามปี ทั้งสองแต่งงานไว
เฉินชางถอนหายใจ ไม่ได้พูดอะไรอีก พลันลุกขึ้นตามหลี่เยว่ไปที่ห้องผ่าตัด เฉินชางมองชายหนุ่มที่สองตาเอาแต่เหม่อ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
เฉินชางเชี่ยวชาญการเย็บกล้ามเนื้อเป็นอย่างดี ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง เฉินชางก็จัดการทุกรายละเอียดเสร็จแล้ว ทว่ากล้ามเนื้อยังซ่อมได้ แต่โรคซึมเศร้านั้นรักษายากมาก
หลังจากจัดการเย็บกล้ามเนื้อให้เติ้งอวี่เสร็จ เฉินชางลุกขึ้นเตรียมจะจากไป จู่ๆ เขาก็เห็นว่าสายตาของเติ้งอวี่ดูผิดปกติ! สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที รีบขยับเข้าไปใกล้!
เฉินชางเข้าไปดูใกล้ๆ แล้วขมวดคิ้วทันที! นี่… ขั้วประสาทตาบวมหรือ! สายตาของเฉินชางไม่เหมือนคนทั่วไป เขาตัดสินใจเริ่มเพ่งมอง พอสังเกตดูอย่างละเอียดแล้วก็เป็นอย่างที่เขาคิดไว้ไม่มีผิด!
เขาค้นพบว่าตาข้างซ้ายของเติ้งอวี่มีอาการบวม เห็นได้ชัดว่าเป็นขั้วประสาทตาบวม! โรคซึมเศร้าเป็นขั้วประสาทตาบวมด้วยหรือ เป็นไปไม่ได้! หรือว่า… เป็นโรคเกี่ยวกับกะโหลกศีรษะ
