ตอนนี้ผู้คนที่มายืนดูอยู่หน้าห้องโถงแผนกฉุกเฉินเยอะขึ้นเรื่อยๆ เฉินชางกลับไม่ได้ลนลาน ถึงอย่างไรเขาก็นับว่าผ่านร้อนผ่านหนาวมามากแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น ครั้งนี้พวกเขาก็ไม่ได้จงใจมาหาเรื่อง แม่ของเขาป่วยจริงๆ
เฉินชางใคร่ครวญครู่หนึ่ง เรื่องที่สำคัญที่สุดตอนนี้คือการทำให้ความดันโลหิตของหญิงชรากลับสู่ปกติ และวิธีที่ง่ายที่สุดคือการดื่มน้ำ เพิ่มปริมาณเลือด แต่เห็นได้ชัดว่าวิธีนี้ค่อนข้างช้า วิธีที่เห็นผลชัดที่สุดคือฉีดโซเดียมคลอไรด์!
เฉินชางคิดได้แบบนี้ก็รีบพูดว่า “พวกคุณใจเย็นๆ ก่อนนะครับ เรื่องสำคัญตอนนี้คือช่วยให้อาการของท่านดีขึ้นแล้วเราค่อยคุยเรื่องอื่นกัน ดีไหมครับ”
ลูกๆ ของหญิงชราได้ยินคำพูดของเฉินชางแล้วก็คิดว่ามีเหตุผล พวกเขาไม่ได้จะมาหาเรื่อง แต่ก็ไม่กลัวใครหน้าไหนอยู่แล้ว เมื่อเกิดปัญหาขึ้นแล้วก็ต้องช่วยชีวิตแม่ก่อน! ไม่อย่างนั้นทำอะไรไปก็ไม่มีความหมาย!
“คุณรีบหน่อย!” หนึ่งในนั้นพูดอย่างไม่สบอารมณ์
ชายวัยกลางคนที่เป็นลูกชายคนโตที่อยู่หน้าสุดมองน้องชายแวบหนึ่ง จากนั้นพูดกับเฉินชางว่า “ใช่ ช่วยแม่ผมก่อน”
ชายวัยกลางคนไม่ได้พูดอะไรมาก เพราะเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเฉินชาง พูดกับเฉินชางไปก็ไม่มีประโยชน์ และเขาก็ไม่จำเป็นต้องไประบายอารมณ์กับชายหนุ่มคนนี้
เฉินชางพยักหน้า รีบให้พยาบาลส่งตัวหญิงชราเข้าห้องผู้ป่วย ไม่ได้ไปที่ห้องฉุกเฉิน และเพียงแค่ให้น้ำเกลือ ญาติคนไข้เห็นแบบนี้ก็พูดไม่ได้
“ค