“กรรไกร!”“ผ้าก๊อซ”“กรรไกร!”“ค้อน!”“เป่ายิ้งฉุบ!”
คำพูดที่ไม่รู้เวลาของเหล่าหม่าทำให้ทุกคนในห้องผ่าตัดที่กำลังเคร่งขรึมอยู่อึ้งงันไป!ทุกคนจ้องเหล่าหม่า ครูใหญ่ก็ไม่ได้พูดอะไรเหล่าอวี๋อดถามไม่ได้ “เป่ายิ้งฉุบอะไร”
เหล่าหม่าลนลานจนเกาหัว ในใจรู้สึกอึดอัดมาก“พวกคุณเอาแต่กรรไกร ผ้าก๊อซ กรรไกร ผ้าก๊อซ ผมคิดว่าควรมีก้อนหินด้วย”เพ้ย… ฟังดูเหมือนสมเหตุสมผล แต… ที่นี่คือห้องผ่าตัด คุณคิดว่ากำลังเล่นเป่ายิ้งฉุบกันอยูหรือไง
ทว่าไม่ว่าอย่างไร หลังจากคำพูดของเหล่าหม่าที่ทำให้ทุกคนในห้องผ่าตัดอดยิ้มไม่ได้ ทุกอย่างก็ผ่อนคลายลงช่วงเวลาหลังจากนั้น งานของเฉินชางไม่เยอะมาก ทำงานในแผนกฉุกเฉิน ออกไปบรรยายกับเหล่าอวี๋ว่างๆ ก็ไปเดินเล่นสวนสาธารณะ ก็ถือว่ามีความสุขดี!
เฉินชางรู้สึกว่าช่วงนี้สุขภาพของตนดีขึ้น อย่างน้อยก็ไม่ได้เหนื่อยขนาดนั้นอืม หลังจากดื่มเหล้าน้อยลง ผลข้างเคียงอย่างการปัสสาวะบ่อยและกลั้นปัสสาวะไม่อยู่ก็ดีขึ้นมากแม้แต่ดื่มเหล้าก็ประลองหนึ่งต่อสิบได้แล้ว!ทำให้ตอนนี้ทุกคนไม่อยากดื่มเหล้ากับเฉินชาง จะดื่มกับขวดเหล้าที่ไม่มีอารมณ์ร่วมไปเพื่ออะไร
ทว่าเรื่องนี้ก็ทำให้ทุกคนอิจฉามากเหล่าหม่าตบตับของเฉินชางแล้วพูดอย่างอิจฉามาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน“ชาง ผมอยากสลับตับกับคุณจริงๆ เลย บ้านผมมีเหล้าดีๆ เยอะขนาดนั้น ผมกลัวว่าจะดื่มจนตับพัง”
หลี่เยว่ได้ยินคำพูดนี้ก็เผยรอยยิ้มทันที“ฝันไปเถอะ มีอย่างที่ไหน เอาตั
