เฉินชางรู้สึกว่าเขาถือว่าประสบความสำเร็จในโรงพยาบาลศูนย์ฉุกเฉินแล้วอย่างน้อยตอนที่พี่สาวผู้ควบคุมลิฟต์เห็นเขาก็จะกดลิฟต์รอเขาคนทั่วไปไม่มีสิทธิพิเศษแบบนี้หรอกนะ มีแค่พวกผู้บริหารจึงจะมีแต่เฉินชางมี นั่นแสดงว่าในสายตาของทุกคน เขาเทียบเท่ากับผู้อำนวยการแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย
เฉินชางคิดถึงตรงนี้ก็รู้สึกว่าควรจะแสดงอำนาจ ไปคุยกับผู้อำนวยการอูสักหน่อยดีหรือไม่ระหว่างที่คิดอยู่นั้นเอง เฉินชางก็มาถึงห้องสังเกตอาการแล้ว
ตอนนี้ครอบครัวของซุนเจี้ยนอยู่กันพร้อมหน้า การเข้าเยี่ยมของห้องสังเกตอาการในแต่ละวันมีจำกัดในสถานการณ์ทั่วไปจะไม่เกินหนึ่งชั่วโมง หลายเคสเยี่ยมได้แค่ประมาณสิบกว่านาทีเท่านั้นการที่ซุนเจี้ยนและฟ่านชิงหัวฟื้นพร้อมกัน ทำให้แผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีตื่นเต้นมากถึงอย่างไรการผ่าตัดที่สุดยอดแบบนี้ก็ถือกำเนิดขึ้นที่นี่ ในอนาคตพูดออกไปก็รู้สึกเป็นเกียรติ!
หลังจากเฉินชางมาถึง ทุกคนต่างมองด้วยความเคารพ“สวัสดีครับศาสตราจารย์เฉิน!”
พูดตามตรง ทุกคนเคารพนับถือเฉินชางจากใจจริง นี่คือการชื่นชมในความสามารถ!ซึ่งไม่เหมือนกับการชื่นชมเพราะตำแหน่ง แบบหนึ่งคือการยอมจำนน อีกแบบคือการยอมรับเฉินชางพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะเดินเข้าไป
หลังจากฟ่านชิงหัวเห็นเฉินชางก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที“ขอบคุณนะคะศาสตราจารย์เฉิน”
คุณนายที่อายุเกือบหกสิบปีคนนี้มองเฉินชางอย่างเต็มไปด้วยความตื่นเต้นถ้าไม่ได้เขา ครอบครัวของ
