รุ่งเช้า แสงแดดสายหนึ่งส่องลอดหน้าต่างเข้ามาแดดแสนอบอุ่นภายในห้องพักผู้ป่วยสีขาว ทำให้โลกสีขาวใบนี้มีความอบอุ่นเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน ความเย็นชาเลือนลงไม่น้อย
ที่นี่คือห้องสังเกตอาการของแผนกศัลยกรรมตับและถุงน้ำดีในชั้นที่สิบสี่
บางทีอาจเป็นเพราะสัมผัสได้ถึงแสงแดดที่ส่องกระทบ หรืออาจเป็นเพราะรับรู้ถึงโลกอันอบอุ่นได้ข้อนิ้วของซุนเจี้ยนขยับเล็กน้อย จากนั้น… สติสัมปชัญญะของเขาที่ล่องลอยอยู่ค่อยๆ กลับมารวมอยู่ที่สมอง
เขาเฝ้ารออย่างเงียบๆรอจนกระทั่งควบคุมกล้ามเนื้อได้รอจนลืมตาขึ้นมาเห็นโลกใบนี้ได้ชัดเจน
เพื่อช่วงเวลานี้ เขาพยายามอยู่นานมาก เขาตกอยู่ในความฝันความฝันยาวนานมากและห่างไกลเหลือเกิน เขาอยากจะตื่น เขาพยายามดิ้นรนสุดชีวิต เขาจะตายไม่ได้…ลูกของเขา ภรรยาของเขา พ่อแม่ของเขาล้วนรอเขาอยู่…
ในที่สุดเขาก็ลืมตาขึ้นมา
ฉากแรกที่ปรากฏในครรลองสายตาคือแสงแดดฉากที่สองคือเทวดาถูกต้อง เขารู้ดีว่าตัวเองได้รับความช่วยเหลือแล้ว เป็นความช่วยเหลือจากเทวดาในชุดขาวเหล่านี้
สีสันภายในห้องคือสีขาวเสียงข้างหูคือเสียงดังติ๊ดๆๆกลิ่นในจมูกคือกลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ของโรงพยาบาลสัมผัสที่ปลายนิ้วคือเครื่องวัดค่าความอิ่มตัวของออกซิเจน
ดีจริงๆ ที่ยังมีการชีวิตอยู่! ตนยังมีชีวิตอยู่…
พอคิดมาถึงตรงนี้ ซุนเจี้ยนอดโล่งใจไม่ได้ แต่ก็ไม่รู้เลยว่าตนจะยืนหยัดได้อีกนานแค่ไหนหาแหล่งตับได้หรือยังนะ
ในเวลานี้ ซุนเจี้ยนไม่ทราบเลยว
