่าผู้เป็นแม่ได้บริจาคตับให้ตนแล้วแต่ตอนนี้เอง พยาบาลคนหนึ่งสังเกตเห็นความผิดปกติของเขาจึงรีบเดินเข้ามาหาเขา เอ่ยด้วยรอยยิ้มดีใจ“คุณฟื้นแล้วเหรอคะ”
ซุนเจี้ยนอ้าปาก ตอบครับคำหนึ่ง เสียงที่เปล่งออกมาค่อนข้างแหบพร่า“ผม…”
เขาอยากพูดบางอย่าง แต่พยาบาลสาวเอ่ยอย่างดีใจว่า“คุณรอสักครู่นะคะ ตอนนี้พวกผู้อำนวยการไปราวน์วอร์ดอยู่ ฉันจะไปตามผู้อำนวยการเดี๋ยวนี้เลยค่ะ!”
ซุนเจี้ยนรอดแล้ว เหล่าพยาบาลล้วนดีใจมาก!หลายวันมานี้การผ่าตัดและการพยากรณ์อาการของซุนเจี้ยนกลายเป็นเคสที่ได้รับความสำคัญอย่างยิ่งของห้องสังเกตอาการทุกคนล้วนคาดหวังให้ชายหนุ่มคนนี้ฟื้นขึ้นมาอย่างยิ่ง เพื่อไม่ให้ความรักของผู้เป็นแม่ต้องสูญเปล่า
ซุนเจี้ยนพยักหน้ารับ “ผม…ไอหยา…”
ซุนเจี้ยนขยับเล็กน้อย ความรู้สึกเจ็บปวดรุนแรงก็แล่นขึ้นมาจากช่องท้องขวาล่างเขาจับสัมผัสดูเล็กน้อย พลันตระหนักเรื่องหนึ่งได้ในทันใด“ผม…ผมผ่าตัดแล้วเหรอ”
พยาบาลได้ยินก็พยักหน้า“ใช่ค่ะ คุณเข้ารับการผ่าตัดเมื่อสองวันก่อน วันนี้..ในที่สุดก็ฟื้นแล้ว”
พอพูดมาถึงตรงนี้ พยาบาลสาวอดถอนหายใจไม่ได้ มองไปที่เตียงผู้ป่วยถัดไป อึกอักแล้วเงียบไปซุนเจี้ยนดีใจขึ้นมาในทันที “ผม…ผมได้แหล่งตับแล้วเหรอครับ”
ในเวลานี้เอง จู่ๆ ซุนเจี้ยนก็มองตามสายตาของพยาบาลไปยังเตียงถัดไปสิ่งที่เห็นทำให้เขาตะลึงงัน
เขามองเห็นเสี่ยวหน้าที่คุ้นเคยนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ใบหน้านี้ มุมหน้าด้านข้างนี่…เขาม
