ไปหรอก เอารถผมไปเถอะ ไม่อย่างนั้นผมคนเดียวก็ขับไปไม่หมด! ซางเออร์ ให้ฉันเช่ารถไปให้คุณใช้เป็นรถสูขอไหมละ จริงสิ ฉันรู้จักเอเยนต์ในเมืองหลวงครึ่งหนึ่งเลยนะ!”
เฮ้อ! เหล่าหม่ามักจะเผลออวดรวยโดยไม่ตั้งใจอยู่เสมอสินะ แต่น่าเสียดาย… ครั้งนี้เหล่าหม่าถูกลิขิตให้ต้องชอกช้ำพอได้ยินคำพูดของเหล่าหม่า ทุกคนพากันหัวเราะหยันทันที สมาชิกที่เข้าร่วมภารกิจช่วยเหลือ ใครบ้างล่ะที่ไม่ใช่ชั้นแนวหน้าในวงการคนระดับพวกเขาจะขาดเงินงั้นหรือ “ผู้อำนวยการหม่า คุณเก็บไว้ขับเองเถอะ!”
อย่างไรก็ตาม พวกสวีอ้ายฉิงและหลีเยว่ล้วนมาจากศูนย์ฉุกเฉิน ย่อมไม่ได้อู้ฟู่เท่าพวกบอสใหญ่ในที่แห่งนี้“หัวหน้าหม่า พวกเราขอเลือกรถเองได้ไหม” เหล่าหม่าถอนหายใจ “ไม่มีปัญหา!”คืนนั้นหลังจากกลับมา เฉินชางกลัดกลุ้มมาก เขารีบโทรกลับไปหาทางบ้าน
หลังจากฉินเยว่รับสาย พอทราบข่าวว่าเฉินชางจะกลับมาพรุ่งนี้ก็ดีใจขึ้นมาทันทีผลคือเฉินชางบอกไปว่า “เรื่องนี้นะ เยว่เยว่ พรุ่งนี้เธอไปจองโรงแรมให้ทีสิ จองโรงแรมในเมืองเจียงหยางนะ ขอเป็นโรงแรมดีๆ จองไว้เยอะหน่อยละ”ฉินเยว่หัวเราะแล้วเอ่ยว่า “เอาละ เรื่องนี้คุณอย่ากังวลไปเลย พวกเราจองไว้เรียบร้อยแล้ว จองห้องมาตรฐานของโรงแรมเจียงหยางเอาไว้หกสิบกว่าห้องแน่ะ น่าจะเพียงพอแล้วนะ!”
โรงแรมเจียงหยางคือโรงแรมระดับสี่ดาวของเมืองเจียงหยาง การตกแต่งก็ยอดเยี่ยมมากหลังจากเฉินชางได้ยินก็ใคร่ครวญครู่หนึ่ง ถอนหายใจ เอ่ยไปว่
