า “ฉันว่าคงไม่พอ”ฉินเยว่ฟังแล้วตะลึงไปทันที “ยังไม่พอสำหรับร้อยยี่สิบคนอีกเหรอ”
เฉินชางพยักหน้าตอบว่า “ใช่ ครั้งนี้คิดว่าจะมีแขกเพิ่มอีกห้าสิบกว่าคน… แล้วก็มีชาวปากีสถานอีกยี่สิบกว่าคน ที่เหลือก็เป็นคนฝั่งเราจากทางเมืองหลวงทั้งนั้น อีกอย่าง เธอให้พ่อแม่ฉันไปหาเชฟจำนวนหนึ่งที่เชี่ยวชาญการทำอาหารฮาลาลโดยเฉพาะมาให้ได้ภายในสองวันนี้ที ไมอย่างนั้นจะปล่อยให้เกิดปัญหากับกลุ่มคนจากทางปากีสถานไม่ได้…”
หลังจากฉินเยว่ฟังจบก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญา “คุณจะอยู่สงบๆ หน่อยไม่ได้เลยเหรอ คุณดูตัวเองเถอะ จะงำประกายสักนิดก็ไม่ได้ เป็นแบบนี้ทุกครั้งเลย ทำไมคุณต้องโดดเด่นขนาดนี้ด้วยนะ! คุณโดดเด่นก็แล้วไปเถอะ ฉันทนไหว… แต่คุณยังหล่ออีก! เรื่องหล่อยังพอว่า คุณดันขายาวด้วย… ทำไมคุณต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะ ตอนนี้คุณจะเริ่มทบทวนตัวเองให้ดีๆ ได้หรือยัง ชักจะโดดเด่นมีสไตล์ขึ้นทุกวันๆ รสนิยมก็สูงขึ้นด้วย! ที่สำคัญคือคุณใจดีถ่อมตัวกับคนอื่นถึงขนาดนี้ เฮ้อ… คุณจะให้ฉันว่าอย่างไรกับคุณดี…”
ยิ่งฟังเฉินชางก็ยิ่งรู้สึกว่าผิดปกติ ฉินเยว่ใช้ความโมโหยกเอาข้อดีทั้งหมดของตนออกมาพอได้ยินฉินเยว่ด่าได้น่าฟังขึ้นเรื่อยๆ เฉินชางก็ทนไม่ไหวแล้ว!“เธอมันยัยเอวบางเท่าเลสี่ ขาเพรียวยาว!” “คุณมันไอ้หนุ่มซิกแพ็ค!”“เธอมัน… สวยน่ารักอ่อนหวานใจดีเข้าอกเข้าใจคนอื่น!” เฉินชางก็ด่าอย่างดุเดือดแล้ว!
ฉินเยว่ได้ยินแล้วจะทนได้อย่างไร “คุณมันฉลาดสมาร์ท
