ซื่อตรง กล้าหาญชาญชัยสูงใหญ่!”เฉินชางพบว่าตัวเองใกล้จะต้านทานไม่อยู่แล้ว เขาโมโหจนตัวสั่น “ได้ๆๆ เธอมันยัยคนฉลาดสง่างามช่างใส่ใจ มีเสน่ห์น่าหลงใหล สวยหมดจดทั้งภายนอกภายใน!”สุดท้ายหลังจากเถียงกันไปยกหนึ่ง ฉินเยว่ก็พ่ายแพ้ เฉินชางรู้สึกว่าตนจะต้องเพิ่มคลังคำศัพท์สักหน่อยแล้ว หรือไม่ก็ต้องเปลี่ยนไปใช้ภาษาอื่น
ไมอย่างนั้นคงยากจะเอาชนะได้! แต่อย่างไรก็ต้องเอาชนะให้ได้พอตัวเองเป็นฝ่ายแพ้แบบนี้ สาวน้อยฉินเยว่ก็รู้สึกว่าเธอเพิ่งรู้จักข้อดีของตัวเองไม่มากพอ!ยากเกินไปแล้ว! ในที่สุดการประลองก็จบลง ฉินเยว่มีความสุขกับการแพ้มาก
นี่สินะที่เรียกกันว่าความพ่ายแพ้ที่งดงาม ฉินเยว่เอ่ยคำหวาน “ที่รัก ฉันคิดถึงคุณแล้ว! คุณดูสิว่าฉันรักคุณมากแค่ไหน ฉันยอมให้คุณชนะฉันอีกแล้ว คุณดูสิว่าฉันใส่ใจคุณแค่ไหน ไว้หน้าคุณมากเลยนะ… คุณดูสิว่าคุณมีภรรยาที่แสนดีขนาดนี้แล้วทำไมคุณยังหักใจออกไปข้างนอกได้ละ ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันคงเสพสุขชื่นมื่นทุกวัน เป็นฮ่องเต้ที่ไม่ออกว่าราชการตอนเช้า! คุณรีบๆ กลับมานะ! ฉันรู้สึกได้ว่าสองวันมานี้ฉันเซนซิทีฟเป็นพิเศษ ต้องได้ลูกแฝดแน่นอน!”
พอเฉินชางได้ยินคำพูดนี้ก็ตกใจจนอยากจะยื่นเรื่องขอสัญชาติเลยทีเดียว เลือกอยู่ที่นี่ถาวรเลยได้ไหม!ฉันอยากจะแพ้เธอมากเลย แต่ว่า… ถ้าฉันยอมแพ้แล้วเธอจะยอมได้เหรอหลังจากหยอดคำหวานกันอยู่พักหนึ่งก็วางสาย การโทรข้ามประเทศแบบนี้ทำให้เฉินชางคิดว่าพรุ่งนี้ตนจะต้อง
