มเมนท์อย่างดีใจช่วงนี้เฉินชางก็ยุ่งมากงานแต่งวันที่สิบแปดเดือนสิงหาคมใกล้มาถึงเขาทุกวัน
ช่วงนี้งานที่โรงพยาบาลก็ไม่ยุ่งมาก เฉินชางเตรียมขอลาไปแต่งงานได้เป็นการผ่อนคลายพอดีแต่ก่อนหน้านี้ยังมีเรื่องหนึ่ง นั่นก็คือสอบอภิปรายวิทยานิพนธ์จบการศึกษา
เรื่องนี้ไม่เล็กไม่ใหญ่ แต่เฉินชางก็ต้องเตรียมตัวดีๆฉินเสี้ยวยวนถูกย้ายมาเป็นผู้อำนวยการของมหาวิทยาลัยการแพทย์ตงหยางแต่เขายังไม่ได้ออกจากตำแหน่งของโรงพยาบาลอันดับสอง
พูดแบบเจาะจงหน่อยคือยังหาคนที่เหมาะสมไม่ได้โรงพยาบาลอันดับสองในตอนนี้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมแล้วหลายคนจับจ้องโรงพยาบาลนี้
มณฑลตงหยางไม่เล็ก เมืองอันหยางก็มีประชากรแปดล้านคนแต่แวดวงการแพทย์ก็ใหญ่เช่นนี้ตอนนี้เฉินชางเป็นคนดังของสาขาการแพทย์
หัวหน้าของระบบสาธารณสุขของเมืองอันหยางก็ทราบเรื่องนี้ต่างคนต่างจับจ้องตำแหน่งผู้อำนวยการของโรงพยาบาลอันดับสองแห่งมณฑลนี้ใครต่อใครก็อยากเข้ามาตอดผลประโยชน์
อย่างไรเสีย! ตอนนี้ทุกคนต่างรู้ว่าเฉินชางไปฝึกที่เมืองหลวงแล้วโครงการยังคงอยู่ที่โรงพยาบาลอันดับสองหลังจากกลับมาเขาก็จะเป็นหัวหน้าใหญ่ของตึกฉุกเฉินที่สร้างใหม่
หากเฉินชางประสบความสำเร็จขึ้นมา ใครจะไม่ยินดีเล่าเพราะฉะนั้น! ชั่วขณะนั้นทุกคนยื้อแย่งกันขึ้นมาแม้แต่หัวหน้าของโรงพยาบาลประชาชนแห่งมณฑลตงหยางก็อยากมา
แทบทุกคนจับตาดูโรงพยาบาลอันดับสอง พูดแบบเจาะจงคือจับตาดูเฉินชางดังนั้นจึงเลือกคนไม่ได้ชั่ว
