คราวถึงขั้นที่ช่วงนี้ฉินเสี้ยวยวนยังต้องอยู่ในตำแหน่งต่อ
เฉินชางยอมสอบอภิปรายวิทยานิพนธ์จบการศึกษาแบบลวกๆเพราะพ่อตาของตัวเองเพิ่งก้าวหน้าไม่ได้ มันจะดูไม่ดีดังนั้นเฉินชางก็ต้องตั้งใจเตรียมตัว
อีกอย่าง… พูดจากใจความจริงเฉินชางก็ขอบคุณอาจารย์เมิ่งมาก อาจารย์เมิ่งเป็นคนไม่เลวเฉินชางครุ่นคิด ตอนจบการศึกษา เขาจะให้ของขวัญอาจารย์เมิ่งสักชิ้น
ด้วยเหตุนี้ เขาก็ต้องมุ่งมั่นวิจัยสักหน่อยแล้วตอนที่เฉินชางเตรียมขอลากับผู้อำนวยการอูถงผู่แผนกฉุกเฉินหน่วยที่หกกลับวุ่นวายขึ้นมา
“หัวหน้าหม่า จู่ๆ เฉินเสี่ยวลี่เตียง 29 ก็เริ่มกำเดาไหลขึ้นมาครับ!หาสาเหตุไม่ได้!”หมาเยว่ฮุยตกใจทันที เขารีบเริ่มตรวจสอบและรักษา
เขาพบว่าห้ามเลือดไม่ได้แม้แต่น้อย อาการเกิดขึ้นแบบไม่ต่อเนื่องจู่ๆ ก็มีเลือดไหลออกมา นี่ทำให้เหล่าหม่าตาค้างหรือว่าพิษไดเฟนาไดโอนกำเริบ?
แต่นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้ยินว่าไดเฟนาไดโอนกำเริบได้อีกครั้งด้วย!นี่มันเรื่องอะไรกันแน่ หรือว่าดื่มยาอีกแล้วหรือ
