ล้างแค้นด้วย
ลูกสาวคุณยังมีพ่อ แต่ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรทั้งนั้นแล้วคุณรู้ไหม ฉันไม่มีสามีแล้ว ไม่มีครอบครัวแล้ว!คุณเข้าใจความเจ็บปวดของฉันไหม
ฉันแขวนแล้วทำไมได้แต่มองลูกสาวคุณอ่อยสามีฉันส่วนฉันระบายอารมณ์ไม่ได้เลยเหรอ”หญิงคนนั้นพูดพลางเช็ดน้ำตา
ในเวลานี้เองพลันมีเสียงตึงดังขึ้นทำให้หญิงสาวสะดุ้งโหยงเห็นเพียงว่าเฉินจื้อฟู่คุกเข่าลงตรงหน้าหญิงคนนั้น
“ขอโทษ ผมผิดไปแล้ว ผมไม่ได้ดูแลลูกสาวดีๆเธอทำลายครอบครัวของคุณ ผมขอโทษ
ผมหวังว่า… คุณจะปล่อยลูกสาวผมไปได้เธอเพิ่งจะยี่สิบ เส้นทางหลังจากนี้ยังอีกยาวไกลถ้าคุณติดป้ายแบบนี้ทั้งชีวิตเธอคงพังทลายแล้ว!
ผมขอร้องคุณ คุณปล่อยเธอไปเถอะนะเงินนี้ ผมไม่เอาสักแดงเดียว คุณเอากลับไปทั้งหมดเลยลูกสาวผม ผมเลี้ยงเอง
สามีคุณให้เงินเธอไปเท่าไร คุณคิดเงินกับผมผมจะคืนแน่นอน”เฉินจื้อฟู่พูดภาษาจีนกลางสำเนียงท้องถิ่นออกมา
ถ้อยคำสะท้อนเปี่ยมพลัง ทำให้ทุกคนโดยรอบมองจนอึ้งและสั่นสะท้าน ใครก็ไม่นึกว่าเฉินจื้อฟู่จะคุกเข่าลงโดยตรงแม้แต่หญิงคนนั้นก็ทำอะไรไม่ถูกชั่วขณะ
เฉินชางรีบไปพยุงเฉินจื้อฟู่ขึ้นมา แต่เฉินจื้อฟู่ปัดมือเขา“คุณนาย ผมก็รู้ว่าคุณลำบาก ก็รู้ว่าลูกสาวผมโจมตีและสร้างความเสียหายให้คุณใหญ่หลวง ผมไม่เข้าข้างเธอ
ผิดก็ว่าไปตามผิดแต่ตอนนี้เธอยังสลบไม่ฟื้นขึ้นมา ผมเป็นพ่อเลยมาขอโทษคุณก่อน ขอร้องให้คุณปล่อยเธอไปสักครั้ง”
เวลานี้มีเด็กชายคนหนึ่งวิ่งเข้ามาเขาเดินมายืนข้า
