คิดได้ดังนั้นเฉินชางก็ลังเลอยู่บ้าง ผ่านไปครู่หนึ่ง เสี่ยวโหรวก็ลงมา เธอเป็นเด็กสาวตะวันออกเฉียงเหนือที่รูปร่างสูงโปร่งแต่อ่อนโยนมาก หลังเฉินชางส่งเงินให้เธอแล้วก็ไม่รู้ควรพูดอะไร“นี่ ขอบคุณนะ เสี่ยวโหรว รบกวนดูแลเธอด้วย”เสี่ยวโหรวพยักหน้า เกิดเรื่องแบบนี้ ใครก็นึกไม่ถึงทั้งนั้น แต่… เฉินชางก็ขึ้นไปไม่ได้ เลยพูดคุยกับเสี่ยวโหรวหนึ่งรอบแล้วกลับไปโรงพยาบาล แต่ยังคงลังเลว่าจะบอกครอบครัวของฝ่ายตรงข้ามดีไหม
ตอนบ่าย เฉินชางยังคงไม่รู้จะทำอย่างไร ไม่บอกแล้วกัน เรื่องใหญ่ขนาดนี้ เฉินชางตัดสินใจไม่ได้แม้แต่น้อย แต่ว่า! ตอนสี่โมงเย็น มีคนโทรมาที่ศูนย์ฉุกเฉิน 120“นักเรียนคนหนึ่งของโรงเรียนศิลปะ xx ได้รับพิษจากยาเบื่อหนูทางปาก ตอนนี้มีเลือดกำเดาไหลและไอเป็นเลือดครับ…”สายเดียวทำเฉินชางหน้าเปลี่ยนสีทันที! โรงเรียนศิลปะ xx ก็อยู่ข้างโรงพยาบาลนี่เอง! เฉินชางคิดได้โดยสัญชาตญาณ หรือว่าจะเกี่ยวกับเฉินเสี่ยวลี่ เขาหยิบมือถือขึ้นมาโทรหาเสี่ยวโหรว สายถูกรับอย่างรวดเร็ว เสียงสะอื้นไห้ดังขึ้นมา“พี่เฉิน เสี่ยวลี่ไอเป็นเลือด แล้วก็มีเลือดกำเดาไหล เธอดื่มยาเบื่อหนูลงไป จะตายไหมคะ”
อย่างที่คิดจริงๆ ด้วย! เฉินชางหน้าเปลี่ยนสีทันที นึกถึงตรงนี้ เฉินชางก็หยิบมือถือโทรหาพ่อที่บ้านเก่าอย่างเด็ดขาด เขาเล่าเรื่องของเฉินเสี่ยวลี่ให้ฟังอย่างละเอียดหนึ่งรอบ หลังพูดจบ เฉินชางพูดกับนางพยาบาลเสี่ยวเคอที่อยู่ข้างๆ “เสี่ยวเ