ช่เหรอ ถึงยืมไม่ได้ ขโมยมาสักชิ้นก็ยังได้ไม่ใช่เหรอ เฉินชางคิดว่าตอนนี้ตนไม่ขาดอะไรเลย ตอนนี้สิ่งที่ขาดไปก็คือ [สมองสีทอง] สักก้อนสำหรับพัฒนาสมองตนขึ้นบ้าง โง่เง่าอะไรขนาดนี้ ถ้าทำให้มือตัวเองพิการไปจริงๆ ดูสิจะร้องไห้ยังไง เห็นเจิ้งเหลยยิ้มเยาะตน เฉินชางก็ไม่ปริปากแล้ว
อย่างไรก็ตาม… จะเท่หรือไม่ก็จบเรื่องไปแล้ว! หลังจากเจิ้งเหลยทำแผลให้เฉินชางเสร็จก็ใช้ผ้าพันแผลพันไว้ เฉินชางมองมือของตัวเอง คาดว่าคงต้องพักไปอีกหลายวัน แต่เป็นแค่บาดแผลภายนอกทั้งสิ้น ถึงจะดูน่าสยองแต่ใช้เวลาฟื้นฟูไม่กี่วันเท่านั้น เหน็ดเหนื่อยมานานหลายวันขนาดนี้ ต้องพักผ่อนให้ดีๆ แล้ว
“ศาสตราจารย์เฉิน! อุณหภูมิหลักลดเหลือ 38.5 องศาเซลเซียส!”“อืม เติมของเหลวทดแทนต่อไป ให้น้ำเกลือผสมสารละลายริงเกอร์ด้วย!” เฉินชางพยักหน้าเอ่ย อุณหภูมิหลักความจริงก็คืออุณหภูมิที่วัดจากทวาร จุดนี้มีความคลาดเคลื่อนค่อนข้างน้อย แต่จะค่อนข้างอึดอัดหน่อย ถึงอย่างไรก็ต้องสอดเข้าไปลึกถึงสิบเซนติเมตร ไม่นานนัก ผลการตรวจสอบก็ออกมา โดยพื้นฐานเป็นปกติ!
ไม่มีลิ่มเลือดจับตัวกระจายในหลอดเลือด ยิ่งไม่มีภาวะกล้ามเนื้อสลาย การทำงานของตับไตส่วนใหญ่เป็นปกติ สถานการณ์นับว่าไม่ร้ายแรงมากแล้ว เวลานี้ เฉินชางเดินออกไปด้านนอก หลังจากเห็นเฉินชางออกมา คู่หนุ่มสาวรีบลุกเข้ามาหาทันที ฝ่ายชายมีเหงื่อผุดเต็มศีรษะ ถึงแม้แอร์ของแผนกฉุกเฉินจะทำงานได้ดี แต่ตอนนี้ชายหนุ่
