บทที่ 636 ขึ้นไปแล้ว เช่นนั้นก็เป็นเจ้าบ่าวใหม่ทุกค่ำคืน
กลุ่มคนรายล้อมเยี่ยนเหออัน และต่างพากันสรรเสริญ
การสอบเสี้ยนซื่อเพิ่งสิ้นสุด ผลคะแนนยังไม่ออก แต่ราวกับทุกคนล้วนมีข่าววงใน รู้ว่าเยี่ยนเหออันได้รับตำแหน่งอั้นโฉ่วประจำอำเภอแล้ว
แรกเริ่มเยี่ยนเหออันยังอดทนไหว แต่เมื่อถูกคนมากมายเยินยอ จะกี่มากน้อยก็ต้องรู้สึกอิ่มอกอิ่มใจ ไม่อาจยับยั้งความตื่นเต้นภายในใจได้ จึงคล้อยตามผู้อื่นไปสองคำ
การคล้อยตามนี้ ทำให้คนยิ่งพากันมาแสดงความยินดีที่เขาได้เป็นอั้นโฉ่วประจำอำเภอของการสอบมากขึ้น
จูชีและเสินกวงจี้รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง พวกเขามองหน้ากันอยู่ครู่หนึ่ง
เมื่อม่านผืนใหญ่ของแม่นางชิงและเถาเหนียงปิดลง ‘การแข่งร่ายรำ’ ครั้งนี้ก็สิ้นสุดลง
รอบด้านห้อมล้อมไปด้วยผู้คน สุดท้ายเยี่ยนเหออันก็ขึ้นเรือของแม่นางชิง
เหตุผลนั้นง่ายมาก เทียบกับเถาเหนียงผู้เย้ายวน แม่นางชิงที่ราวกับสายลมเย็นสบายนั้น เมื่อประเมินความเหมาะสมแล้วเหมาะกับชื่อเสียงของบัณฑิตมากกว่า เรื่องใดที่เกี่ยวข้องกับความสง่างามสูงส่ง เช่นนั้นไม่นับว่าเป็น ‘การเที่ยวนางโลม’ หรือ ‘เที่ยวผู้หญิง’
แต่หากเกี่ยวข้องกับ ‘ความหยาบคาย’ แม้จะเป็นเพียงการดื่มน้ำแกงเนื้อแกะชามหนึ่ง ก็ยังถูกคนไปใส่สีตีไข่ พูดราวกับว่าไปทำเรื่องอะไรที่น่าละอาย
อาจารย์เสินยังพาพวกหลิวเจี้ยนถง จูชี และเสินกวงจี้ตามขึ้นเรือบุปผาเป็นกลุ่มใหญ่
หลังการแข่งขัน ‘ร่ายรำ’
