ร่วมงานจึงจัดเตรียมมื้อกลางวันที่มีความหลากหลายแต่ในตอนนี้ ทุกคนไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้เลยชื่อหนึ่งมักจะออกมาจากปากพวกเขาอยู่เรื่อยๆ นั่นก็คือ‘เฉินชาง!’ถูกต้อง!รายงานพัฒนาการใหม่สองหัวข้อในช่วงเช้ากระแทกใจทุกคนอย่างจัง สั่นสะเทือนทั่วทั้งงานทางด้านเฉินชางยังไม่ปรากฏตัวก็สร้างความฮือฮาไปทั่วงานได้แล้วถึงจะไม่เห็นตัวคน แต่ยังคงได้ยินชื่อ!ถ้าไม่ใช่เพราะความรู้สูงล้ำด้านนวัตกรรมนำสมัยใน‘เดอะแลนซิต’ ก็คงไม่มีใครจดจำ เฉินชางได้อย่างชัดเจนแต่ว่าเฉินชางได้ขึ้นปกของ ‘เดอะแลนซิต’ ทำให้ทุกคนจดจำชายหนุ่มเจ้าเสน่ห์ที่อายุน้อยแต่ความสามรรถสูงคนนี้ได้!ทุกคนยิ่งตั้งตารอคอยรายงานและการบรรยายของเฉินชางมากกว่าเดิม!….ช่วงพักกลางวัน เฉินชางพาทีมงานสิบสองคนมากินข้าวพร้อมกันทุกคนล้อมเฉินชางไว้ตรงกลางหลิวฉวนมองสวีจื่อหมิง หัวเราะฮี่ๆ เอ่ยขึ้นว่า “ผู้อำนวยการสวี ตำแหน่งที่คุณนั่ง รู้ไหมว่าเคยมีใครนั่งมาก่อน”ทุกคนตกใจ “ใครกัน”หลิวฉวนยิ้มกริ่ม “ยูดาส[1]ไง!”สวีจื่อหมิงโมโห เอ็ดขึ้นมาทันที “หลิวฉวน รางวัลจริยธรรมเข้างานครบถ้วนของนายในปีนี้ไม่เหลือแล้ว!เวรเอ๊ย ถ้าฉันหักหลังอาจารย์เฉิน ตัวฉันสวีจื่อหมิงก็ไม่รู้ดีรู้ชั่วเกินไปแล้ว!”เดิมทีหลิวฉวนแค่พูดเล่นเท่านั้น ถึงอย่างไรตอนอยู่ในแผนก เขากับผู้อำนวยการสวีก็สนิทกันดีแต่ว่า…ไม่คิดเลยว่าผู้อำนวยการสวีจะถือเป็นจริงเป็นจังไปได้!เห็นเพียงว่าหมิงฉวนยกค็อกเทลแก้วหนึ่งขึ
