้นมา ดีกรีไม่สูงมาก เป็นฝ่ายชนเข้ากับแก้วตรงหน้าเฉินชาง จากนั้นก็ดื่มรวดเดียวหมด!“อาจารย์เฉิน ฉันสวีจื่อหมิง ทั้งชีวิตนี้ไม่เคยคิดเลยว่าจะได้มายืนบนเวทีทรงเกียรติระดับนี้ ได้ออกไปแสดงความคิดเห็นของตัวเอง! อย่าว่าแต่งานประชุม AATSเลย แม้แต่งานประชุมเล็กๆ พวกนั้นก็ไม่แลฉันด้วยซ้ำ !จริงๆ นะ!ฉันสวีจื่อหมิงเป็นคนรู้ดีรู้ชั่ว ฉันรู้ว่าฉันมีวันนี้ได้ยังไงนายอายุน้อยกว่าฉัน แต่คนเรามีความเชี่ยวชาญต่างด้านกันไป ผู้เชี่ยวชาญย่อมเป็นครู แก้วนี้ของฉันถือว่าดื่มคารวะอาจารย์!นับจากวันนี้ไป ผมสวีจื่อหมิงก็คือลูกศิษย์ของคุณ! ถ้าไม่มีอาจารย์เฉิน ก็ไม่มีสวีจื่อหมิงในวันนี้!”ทุกคนได้ฟังก็ตะลึงงันไป!เฉินชางถลึงตาใส่หลิวฉวน จากนั้นก็ยกแก้วใส่น้ำชาขึ้นมา ดื่มรวดเดียวหมด“พอเถอะ คนมองกันหมดแล้วนะ!”ผู้อำนวยการสวีเองก็ตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว “พวกเขาไม่เข้าใจภาษาจีนสักหน่อย!”เฉินชางพูดไม่ออกไปชั่วขณะหลิวฉวนก็รีบหยิบแก้วเหล้าขึ้นมา “ผู้อำนวยการสวี ผมผิดไปแล้ว ผมแค่ล้อเล่นเท่านั้น คุณให้อภัยผมด้วย!”“อาจารย์เฉิน ผมจะดื่มเหล้าแก้วนี้ ทำแบบเดียวกับที่ผู้อำนวยการสวีพูดไป คุณจะเป็นอาจารย์ของผมหลิวฉวนไปชั่วชีวิต!”ถึงแม้จะเป็นแค่เรื่องขำขัน แต่ก็เป็นการเตือนใจทุกคนด้วยเช่นกันถ้าหากไม่มีเฉินชาง พวกเขาเหล่านี้ก็ไม่มีโอกาสได้มาขึ้นเวทีระดับนี้อย่าว่าแต่ AATS เลยสมาคมภายในประเทศพวกนั้นก็คงไม่เหลียวแลพวกเขาด้วยความช่วยเหลือของ