ื่นพันข้ามสะพานไม้เพียงแห่งเดียว ผู้ที่จะสามารถผ่านไปได้มีจำนวนไม่กี่คนเท่านั้น
มีทั้งคนที่ยังไม่ทันขึ้นสะพานก็ถูกบีบให้ลงมา ทั้งคนที่ขึ้นสะพานไปแล้วแต่กลับถูกบีบให้ลงมา ตราบใดที่สามารถผ่านไปได้ก็ถือว่ามีความสามารถ
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ หากมีคนคิดใช้เล่ห์เหลี่ยมกำจัดคู่แข่งของตัวเองก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
ยามนี้เขาหวังเพียงว่าพวกเด็ก ๆ ที่เข้าสนามสอบไปจะเข้าไปอย่างปลอดภัย และกลับออกมาอย่างปลอดภัย
เมื่อผู้เข้าสอบทุกคนนั่งเรียบร้อยแล้ว การสอบก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ
คำถามนี้ไม่ได้อยู่ในกระดาษข้อสอบ เจ้าพนักงานจะถือกระดาษข้อสอบเข้ามา แล้วเดินตรวจตราสนามสอบ
คำถามเขียนไว้ในกระดาษข้อสอบ
และเพื่อให้บัณฑิตได้ปรับตัวล่วงหน้า อาจารย์เสินจึงเคยเตรียมกระดาษข้อสอบที่คล้ายกันไว้ล่วงหน้าแล้ว ดังนั้นเมื่อจูชีเห็นกระดาษที่มีเส้นขีดสีแดงก็ไม่ได้รู้สึกแปลกอะไร
เมื่อตั้งใจอ่านคำถามบนกระดาษข้อสอบจบแล้ว เขาก็ก้มหน้าเริ่มทำ
ด้วยความจุสมองของจูชีอาจคิดสิ่งใดไม่ได้มากนัก เขาเพียงแต่รู้สึกว่า ‘เอ๋ เหมือนที่อาจารย์เสินบอกเลย ข้อนี้ไม่ได้ยากเกินไป!’
ข้อนี้ข้าทำได้!
อื้ม ข้อนี้ข้าก็จำได้เหมือนกัน!
……
คำถามเรียกได้ว่าสนุกยิ่งนัก!
ช่วยไม่ได้ ใครให้การสอบครั้งแรกนี้เป็นประเภท ‘ท่องจำ’ ข้อสอบเล่า สำหรับจูชีจึงพูดได้ว่า ‘ราวกับปลาได้น้ำ’ อย่างแท้จริง
ในเวลาเช่นนี้ข้อดีของการ ‘ผ่านตาไม่ลืมเลือน’ จึงปรากฏออกมา ตราบใดที
