ิงผิดหวังเล็กน้อย
แต่…
เธอรู้สึกพอใจมากแล้ว
เฉินชางผ่าตัดให้ลูกชายของเธอด้วยตัวเอง ช่วยชีวิตลูกชายเธอไว้
สวีอ้ายชิงรู้สึกว่าได้รับสิ่งที่สำคัญที่สุดไปแล้ว ยังจะมีอะไรสำคัญกว่าลูกชาย
ตอนนี้เอง เฉินชางมองสวีอ้ายชิงพร้อมรอยยิ้ม “พี่สวี ถึงตอนนั้นผมต้องการผู้ช่วยคนหนึ่ง เพื่อดำเนินการสุนทรพจน์สำคัญ ต้องรบกวนคุณช่วยหน่อยนะครับ”
สวีอ้ายชิงได้ยินแล้วตาเป็นประกายขึ้นมาทันที “ได้ค่ะ! ขอบคุณนะคะ ศาสตราจารย์เฉิน!”
ตอนนี้ทุกคนต่างได้รับมอบหมายงานแล้ว
มีเพียงเมิ่งซีที่ว่างอยู่!
ทุกคนต่างดีใจจนลืมเรื่องนี้ไป
เฉินชางพูดกับทุกคนว่า “ทุกคนกลับไปเตรียมตัวให้ดีนะครับ วันศุกร์ส่งโครงร่างให้ผมตรวจ!”
“ได้ครับ!”
“ขอบคุณศาสตราจารย์เฉิน!”
เฉินชางพยักหน้า “แยกย้ายกันได้เลยครับ”
เมิ่งซีอึ้งไปทันที!
เธอเห็นทุกคนต่างจากไป สีหน้าพลันเปลี่ยนไป
จู่ๆ เธอที่จิตใจแข็งแกร่งมาโดยตลอดก็รู้สึกเสียใจมาก
แต่ยังคงยิ้มแย้มกับทุกคน
ถึงอย่างไรเธอก็พอใจแล้วจริงๆ!
สมัยโบราณมีคำพูดนี้กล่าวไว้ว่า แม่มีค่าเพราะลูก!
และเมิ่งซีก็รู้ว่า ที่ตนมีวันนี้ได้ หนีไม่พ้นความช่วยเหลือของเฉินชาง
ลูกศิษย์ของตนเก่งขนาดนี้ ตนรู้สึกพอใจมากแล้ว
ได้ฐานะอาจารย์เห็นล
