ั้น แน่นอนว่าจะทำแบบนั้นไม่ได้
แต่…
ก็ยังทำใจไม่ได้
ถึงอย่างไรพวกเขาก็ติดต่อโฮเวิร์ดมาช่วงหนึ่งแล้ว
คิดว่าจะได้ปลาตัวใหญ่
แต่ตอนนี้กำลังจะติดเบ็ดแล้วแท้ๆ จู่ๆ กลับหนีไป!
จะยอมให้เป็นแบบนี้ได้อย่างไร
อีกอย่าง คนในวงการนี้ เจอปลาตัวหนึ่งถือว่ากินได้นานมากนะ
โฮเวิร์ดจะเปิดบริษัท หลังจากนี้จะต้องตรวจสอบ ทำเรื่องเอกสาร เข้าสู่ขั้นตอนและอื่นๆ อีกมากมาย
ตอนนี้จู่ๆ ก็ถอนตัว จะให้ดีใจหรือไง
นอกจากนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ พวกเขารับปากหลายเรื่องกับหัวหน้าเสี้ยวไว้แล้ว
ตอนนี้สิ่งที่รับปากไว้ล้วนทำไม่ได้…
นี่ต่างหากที่เป็นประเด็นสำคัญ!
แบบนี้ทุกอย่างจะยุ่งยากมาก!
ไฉเกาผิงเพียงแค่เผยรอยยิ้มบางๆ “ครับ สิทธิ์ในการเลือกอยู่กับคุณ แต่…โอกาสไม่เยอะ คุณอย่าพลาดนะ อีกอย่าง ผมช่วยคุณให้ได้นั่งคุยกับหัวหน้าเสี้ยวเป็นการส่วนตัวด้วย”
โฮเวิร์พยายามข่มกลั้นความยั่วยวนและความวู่วามในใจ เพียงแค่กล่าวขอบคุณ
หลังจากไฉเกาผิงวางสาย ก็พูดอะไรไม่ออกทันที
…
คืนนั้นเอง เฉินชางขับรถพาโฮเวิร์ดไปที่คลับเฮาส์แห่งหนึ่ง
ระหว่างทางโฮเวิร์ดถามเรื่องของหัวหน้าเสี้ยวจากเฉินชางไม่หยุด
เฉินชางเองก็ไม่ได้พูดอะไรมาก
ความจริงคลับเฮาส์พวกนี้ก็เพี
