ยงแค่สร้างในพื้นที่วิลล่าหรู พร้อมด้วยเชฟระดับมิชลินสตาร์ บาร์เทนเดอร์ รวมถึงการแสดงที่จัดขึ้นเฉพาะ
เฉินชางพาโฮเวิร์ดมา ถือว่าสะดุดตาเล็กน้อย
ในงานไม่ต้องมีบัตรเชิญ แต่ต้องยืนยันตัวตน
หลังจากเฉินชางเดินเข้าไป ก็เห็นว่าในห้องมีคนแล้ว ไม่นานก็เจอคนรู้จักคนหนึ่ง ซึ่งก็คือไฉเกาผิง!
ทั้งสามสบตากัน อึดอัดอย่างบอกไม่ถูก!
ไฉเกาผิงขมวดคิ้วทันที ใครแย่งปลาของผม
เขาคิดได้แบบนี้ก็ดูเคืองใจอย่างเห็นได้ชัด
ไม่รักษากฎแบบนี้ได้อย่างไร
ทันใดนั้น ไฉเกาผิงก็ไม่ได้ไว้หน้าทั้งสอง ลุกขึ้นเดินจากไป
เฉินชางเห็นแบบนี้ก็อดยิ้มไม่ได้
ส่วนโฮเวิร์ดกังวลเล็กน้อย จึงกระซิบกับเฉินชาง “เขา…เขาจะพูดให้ร้ายเราต่อหน้าหัวหน้าเสี้ยวไหม”
เฉินชางยิ้ม “เอาเถอะ อย่าคิดมากครับ เดี๋ยวผมพาคุณไปพบหัวหน้าเสี้ยว”
โฮเวิร์ดเหลือบมองไฉเกาผิงแวบหนึ่ง “คุณอย่ามาคุยโวนะ! ไม่งั้นอีกหน่อยผมมีเรื่องขอความช่วยเหลือจากไฉเกาผิง เขาจะไม่สนใจผมนะครับ…”
เฉินชางยิ้มเยาะ
คนที่เอางานเลี้ยงแบบนี้มาเป็นตัวชี้วัด จะมีความสามารถสักแค่ไหน
อีกอย่างเฉินชางดูออกว่า ถ้าบอกว่าเมืองหลวงมีพวก ‘ผู้เชี่ยวชาญจอมปลอม’
ไฉเกาผิงคนนี้อาจจะมีความสามารถอยู่บ้าง แต่ไม่ใช่ตัวเด็ดอย่างแน
