เฉินชางหัวเราะฮ่าๆ ขึ้นมาทันที
“คนที่นั่นใครบ้างจะไม่รู้ว่าฉันมีสาวสวยแซ่ฉินอยู่!”
ฉินเยว่ได้ยินก็ยิ้มออกมา มองเฉินชางอย่างพึงพอใจ กล่าวอย่างจริงจังว่า “เฉินชาง!”
เฉินชางผงะไปเล็กน้อย “อะไร”
ฉินเยว่ใช้นิ้วไล้แก้มของเฉินชาง เอ่ยกระซิบว่า “ทำไมวันนี้ฉันรู้สึกว่านายมีเสน่ห์ขึ้นเรื่อยๆ กันนะ”
เฉินชางตะลึงไปทันที!
จากนั้นก็นึกขึ้นได้ว่าค่าเสน่ห์ของตนเพิ่มขึ้นมาสามแต้ม
ดูเหมือนสัญชาตญาณของผู้หญิงจะน่ากลัวจริงๆ!
เฉินชางกลอกตาใส่ “คงเป็นเพราะอายุเข้าใกล้เลขสามขึ้นเรื่อยๆ แล้ว ถึงยังไง…ช่วงสามสิบก็เป็นวัยแบ่งบานของผู้ชายนี่!”
ฉินเยว่ฉุนขึ้นมาทันที “งั้นหนุ่มดอกไม้อย่างนายต้องระวังตัวไว้หน่อยล่ะ อย่าไปดึงดูดแมลงที่ไหนมา! ระวังฉันจะขยี้ดอกไม้ให้เละ!”
ระหว่างที่พูด ฉินเยว่เชิดทรวงอกนูนเด่นของตนเล็กน้อย
เฉินชางคิดว่าถ้าหากฉินเยว่เปลือยอก ถึงจะมีเสน่ห์มากกว่า…
เฉินชางหัวเราะ “แน่นอนอยู่แล้ว ดอกไม้อย่างฉันแบ่งบานเพื่อเธอคนเดียว!”
ระหว่างที่ทั้งสองพูดคุยกัน พลันมีเสียงหนึ่งแว่วเข้ามา
“อี๋…เลี่ยนจริงๆ!”
เฉินชางหันกลับไป พบว่าเป็นเหล่าหม่า เวลานี้หม่าเยว่ฮุยโก่งตัว เดินโดยแบะปลายเท้าออก ท่าทางเหมือนกับ…คนไ
