ข้ขาโก่งผสมหลังค่อม!
ฉินเยว่รู้จักเหล่าหม่า เธอหน้าแดงขึ้นมา เอ่ยกับเฉินชางว่า “ฉันกลับก่อนนะ นายอย่าลืมกินมื้อเย็นล่ะ
ไว้พบกันใหม่ค่ะ หัวหน้าหม่า!”
พูดจบก็เดินจ้ำออกไปโดยไม่หันมาเลย
หม่าเยว่ฮุยมองฉินเยว่ อดถอนหายใจอย่างหดหู่ไม่ได้ เอ่ยกับเฉินชางว่า “ชางเอ๋อร์ นายบอกมาสิว่านายทำบุญที่ไหนมา ถึงได้เจอสาวน้อยแสนดีแบบนี้!
อย่างนายเต็มที่ก็เป็นแค่หมาวัดเท่านั้น!”
เฉินชางพลันหงุดหงิดจนฟาดสะโพกเหล่าหม่าไปทีหนึ่ง
เหล่าหม่าร้องโอดครวญเหมือนจิตใจแหลกสลาย
จากนั้นหลัวเล่อ ภรรยาของหม่าเยว่ฮุยก็เดินเข้ามา
ต้องบอกเลยว่าภรรยาคนนี้ของเหล่าหม่าแสนดีจริงๆ
ตลอดสองวันที่เหล่าหม่าอยู่โรงพยาบาลเธอก็คอยมาหาตลอด เอาใจใส่ดีมาก!
เฉินชางยิ้มให้ “สวัสดีครับพี่สะใภ้!”
หลัวเล่อพยักหน้าแย้มยิ้ม “ที่เพิ่งออกไปเมื่อกี้คือภรรยาเธอเหรอ”
เฉินชางพยักหน้ารับ “ใช่ครับ!”
หลัวเล่อแย้มยิ้มคุยเล่นกับเฉินชาง ไม่สนใจเหล่าหม่าที่ร้องโอดโอยอยู่
“เหมาะสมกันจริงๆ!”
เหล่าหม่าไม่พอใจ ลูบก้นเอ่ยไปว่า “เหมาะสมกันที่ไหน เฉินชาง…”
ในขณะที่เหล่าหม่ากำลังจะพูดป้ายสีเฉินชาง หลัวเล่อก็เอ่ยออกมาว่า “ถ้าฉันรู้จักเฉินชางเร็วกว่านี้สักหน่อย
