ลง
ทุกคนมองเฉินชาง เพิ่งจะรู้ตัวขึ้นมา…
ใช่แล้ว!
พูดเรื่องความตายกับหมอ
นี่ไม่ใช่การหาเรื่องใส่ตัวหรอกเหรอ
…
ในเวลาเดียวกันนี้ สวีฉู่ไท่กับเจียวหลิงนั่งตรงข้ามกันในห้องทำงาน
“หมอเฉินคนนี้หนุ่มมากเลย”
“อืม เป็นคนหนุ่มมีความสามารถ!”
“เหล่าเจียว นายให้ความสำคัญกับเขาขนาดนี้เชียว เก่งกาจมากขนาดที่นายว่าจริงๆ เหรอ”
“อีกเดี๋ยวนายก็จะรู้เอง”
ในเวลานี้ ตำรวจหญิงคนหนึ่งมาเคาะประตู
สวีฉู่ไท่เอ่ยว่า “เข้ามาได้!”
“หัวหน้าเขตคะ ข้อมูลของศาสตราจารย์เฉินอยู่นี่แล้วค่ะ” ตำรวจหญิงยื่นเอกสารในมือให้
เดิมทีตำรวจหญิงคิดจะเรียกชื่อเฉินชางตรงๆ แต่ว่า…หลังจากได้อ่านข้อมูลของเฉินชางจบ เธอจำเป็นต้องเรียกอย่างให้เกียรติว่าศาสตราจารย์เฉิน
เพราะคนคนนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ!
คนหนุ่มมีความสามารถงั้นเหรอ
ไม่ใช่เลย!
ใช้คำว่าคนหนุ่มมีความสามารถถือว่าหมิ่นเกียรติเขา
คำนี้มีค่าน้อยเกินไป
แต่คุณค่าของศาสตราจารย์เฉินมีมากเหลือเกิน
หลังจากตำรวจหญิงออกมาก็ยื่นมือปิดประตูห้องทำงานหัวหน้าเขตด้วย
พอเห็นเฉินชางที่อยู่ห่างออกไป ในใจเธอก็เกิดความรู้สึกดีขึ้นมา ความรู้สึกดีนี้อาจจะเปลี่ยนแปลงเป็นความนับถือได้เลย
“เอาล่ะ พวกนายสูบบุหรี่ให้น้อยๆ หน่อย
