ตรียมตัวถูกเหล่าน้องสาวจากบริษัทยาชวนคุยไว้แล้ว
นึกถึงตรงนี้ เขาจงใจเลิกงานเร็วหลายนาที
ตอนที่มาถึงทางเข้า เขายังจงใจทักทายนางพยาบาล
เขาคิดว่าตัวเองทำตัวเด่นมากพอแล้วมั้ง!
เป็นอย่างที่คาด มีคนเข้ามาหาอย่างรวดเร็ว
“ศาสตราจารย์เฉิน สวัสดีครับ ผมชื่อ…”
ด้านหลังของชายคนนั้นยังมีคนไม่น้อย
“ศาสตราจารย์เฉิน พวกเราเคยคุยกันแล้ว ผมชื่อ…”
แต่ละคนพากันขึ้นหน้ามา กลัวว่าเฉินชางจะถูกคนแย่งไป
มองคนสี่ห้าคนทยอยกันแนะนำตัว เฉินชางถึงกับทำอะไรไม่ถูก
ไม่นานนัก รถหรูห้าคันก็จอดอยู่นอกโรงพยาบาล ผู้นำระดับสูงห้าคนรีบวิ่งเข้ามา
กลิ่นอายของคนใหญ่คนโตย่อมไม่ธรรมดา
หลังจับมือกับเฉินชาง พวกเขาก็กระซิบเสียงเบา “ศาสตราจารย์เฉิน บริษัทออร์สก์ของพวกเราพอใจเทคโนโลยีขดลวดงวงช้างของคุณมาก พวกเราจ่ายสามร้อยล้านให้คุณได้ครับ!”
เฉินชางอึ้งกิมกี่แล้ว!
สามร้อยล้านงั้นเหรอ
ในเวลานี้เอง เฉินชางทำความรู้จักกับคนอื่นๆ หนึ่งรอบ เจตนาของฝ่ายตรงข้ามก็ชัดเจนมาก
สามร้อยล้าน!
บริษัทห้าแห่ง ทุกคนบอกว่ารับค่าสิทธิบัตรสามร้อยล้านได้
นี่ทำให้เฉินชางสับสนเล็กน้อย
ทำไมถึงกลายเป็นสามร้อยล้านไปเสียได้ล่ะ
สงสัยไปสงสัยมา แต่เฉินชางยังคงรับนามบัตรไว้
