นึ่งคำแล้วถามคำถามแรก “ตอนที่คุณทำงานเครียดๆ จะแน่นหน้าอกเป็นพักๆ บางครั้งหลังชนอะไรเข้าจะเจ็บหน้าอกมาก”
จวงซินเบิกตากว้าง “อือ!”
เฉินชางถามคำถามที่สอง “ตอนที่ใช้ชีวิตแต่งงาน คุณจะพลันเสร็จกิจเพราะแน่นหน้าอก อาจจะยังไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ…”
จวงซินพยักหน้าด้วยความดีใจ “ใช่! ใช่เลย! ศาสตราจารย์เฉินเทพเกินไปแล้ว!”
พวกเพื่อนร่วมงานโดยรอบพลันอึ้งกิมกี่!
เรื่องแบบนี้มันน่าดีใจขนาดนั้นเลยเหรอ
เฉินชางถามคำถามที่สามที่โจมตีจิตวิญญาณโดยตรง “ตอนที่ท้องผูกคุณจะเจ็บหน้าอกเป็นระลอก แต่คลื่นไฟฟ้าหัวใจปกติดีใช่หรือเปล่า การฉีดสารทึบรังสีเพื่อตรวจการตีบแคบของหลอดเลือดหัวใ ใจก็ไม่พบปัญหาใดๆ!”
จวงซินแทบจะคุกเข่า!
“ถูกต้อง! ใช่ครับ! เป็นแบบนี้จริงๆ!”
เวลานี้คนโดยรอบมีสายตาโง่งมทันที
จริงงั้นเหรอเนี่ย
หมอจวงป่วยจริงๆ งั้นเหรอ
เวลานี้ทุกคนจ้องเฉินชางเขม็ง ศาสตราจารย์เฉินไม่ใช่แค่เก่งแล้ว นี่มันยากแท้หยั่งถึงแล้วชัดๆ
เรื่องพวกนี้ก็ตรวจออกมาได้ด้วยเหรอ
ยังมีอะไรที่เขาตรวจไม่เจออีก!
ตอนนี้ละครตลกจบแล้ว!
ทุกคนเชื่อแล้วว่าหมอจวงป่วยจริงๆ!
ชั่วขณะนั้น ทุกคนยังมีความคิดสนุกสนาน แต่กลับยังมองจวงซินอย่างเป็นห่วง
เห็นใจเล็กน้อย
ส
