มปกติมาก
สิ่งเหล่านี้มักจะมอบให้โรงพยาบาลเพื่อฝึกเย็บ
ถึงอย่างไรก็ไม่ได้มีมูลค่า ขายไปจะได้เงินสักเท่าไร
เอาไปให้โรงพยาบาลเพื่อเป็นหนี้บุญคุณเล็กๆ น้อยๆ ยังดีกว่า!
ช่วงนี้สวีจื่อหมิงสับสนเล็กน้อย
ไม่รู้ว่าทำไมอาจารย์เฉินถึงจ้องจะเล่นงานตน
จงใจให้เขาทำงานหนัก งานสกปรก ไม่ว่าจะทำความสะอาด งานเบ็ดเตล็ดทั้งหมดก็กลายเป็นงานของเขา
หรือว่าอาจารย์เฉินให้ความสำคัญกับเขา จึงฝึกเขาอยู่
คิดได้แบบนี้ สวีจื่อหมิงยิ่งขยันขันแข็งขึ้นมา
มีหลอดเลือดเทียมพวกนี้ เฉินชางเริ่มนำทุกคนมาพัฒนาประสิทธิภาพการเชื่อมหลอดเลือดและหลอดเลือดเทียม
หลังจากเฉินชางได้รับ ‘คีมสำหรับจับเข็มเย็บแผลของผม’ ก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า ความจริงตอนเชื่อมมีเทคนิคมากมาย
เขาเริ่มสรุปเทคนิคเหล่านี้และสอนคนในทีม
หลังจากใช้หลอดเลือดเทียมไปสองลัง ความเร็วของทุกคนก็ค่อยๆ เพิ่มขึ้น แต่แน่นอนว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่จะทำได้ในชั่วข้ามคืน
หลังจากสวีจื่อหมิงรับหน้าที่ทำงานเบ็ดเตล็ดมาทั้งสัปดาห์ เฉินชางตัดสินใจทดสอบทุกคน ยังคงเป็นการจัดสรรโอกาสในการผ่าตัดตามคะแนน
สวีจื่อหมิงรู้ข่าวนี้ก็มึนงงขึ้นมาทันที
วันเสาร์ เฉินชางเป็นผู้คุมสอบ ฉินเยว่เป็นผู้ช่วยในการบันทึกคะแนน
