เฉินชางตัดสินใจทดสอบทีละคน และคุมสอบด้วยตัวเอง
ทันใดนั้นทุกคนต่างเต็มไปด้วยความฮึกเหิม เริ่มเตรียมตัว ยกเว้นสวีจื่อหมิง
หลังจากการทดสอบเริ่มขึ้น หลี่เป่าซานเป็นผู้เข้าสอบหมายเลขหนึ่ง
หลี่เป่าซานประหม่าขึ้นมาทันที ทดสอบเป็นคนแรก ไม่ว่าใครก็ต้องตื่นเต้นอยู่แล้ว
แต่เขาตัดสินใจว่า เฉินชางกับฉินเยว่ล้วนเป็นลูกศิษย์ของเขา ทั้งสองคงไม่ให้คะแนนเขาต่ำ…หรอกมั้ง
หลังจากเริ่มการทดสอบ ฉินเยว่จับเวลา เฉินชางดูการเย็บของหลี่เป่าซานอย่างตั้งใจ
พูดตามตรง หลี่เป่าซานพัฒนาไวมาก เฉินชางได้ถ่ายทอดแนวคิดการเย็บแผลใหม่ๆ มากมายให้เขา หลังจากผสมผสานเข้ากับแนวคิดดั้งเดิมของเขา พัฒนาการก็ชัดเจนมาก
หลังจากเย็บเสร็จ เฉินชางพูดกับฉินเยว่ว่า “ใช้เวลาห้านาที แปดสิบห้าคะแนน คนต่อไป…”
การประเมินดำเนินไปอย่างเป็นขั้นเป็นตอน อันที่จริง การประเมินประเภทนี้เป็นแรงจูงใจสำหรับทุกคน การประเมินรายสัปดาห์ช่วยให้ค้นหาข้อบกพร่องของตัวเองและปรับปรุงได้อย่างรวดเร็ว
โดยพื้นฐานแล้วทุกคนต่างมีการพัฒนา
ไม่นานก็มาถึงสวีจื่อหมิง
เฉินชางเหลือบมองสวีจื่อหมิงอย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง “เริ่มได้เลยครับหัวหน้าสวี!”
สวีจื่อหมิงแทบจะร้องไห้แล้ว ช่วงนี้เ
