อนที่สัญญาณเหลือไฟห้าหรือหกวินาทีก็จะโชคร้าย คุณจะถูกคนเมาขับรถชนจนบาดเจ็บสาหัส”
ตอนอยู่ร้านบุฟเฟต์หม้อไฟ เธอมองแค่แวบดียวก็เห็นพลังงานสีดำแดงพรั่งพรูออกมาตรงระหว่างคิ้วของจางเฉิง สิ่งนี้เป็นลางบอกเหตุว่าเขาจะต้องเจอกับหายนะนองเลือดในอนาคตอันใกล้นี้
เธอจึงชี้แนะด้วยความกรุณา ถ้าจางเฉิงโชคดีพอ เขาจะรอด แต่ถ้าโชคไม่ดี…
ตอนนี้ดูเหมือนว่าตาจางเฉิงคนนี้จะโชคดีอยู่นะ
เขาเป็นคนมีใจเป็นธรรม หมั่นทำความดีอยู่เสมอด้วยนั่นแหละ
ตอนแรกจางเฉิงคิดว่าเฝ่ยไป๋ลู่จะปฏิเสธ แต่คิดไม่ถึงว่าเธอจะยอมรับตรง ๆ!
จางเฉิงตกตะลึง “!!!”
“ท่าน…ท่านอาจารย์ คุณช่วยชีวิตผม ผมต้องจ่ายเงินให้คุณใช่ไหม? ผมสแกนให้คุณได้ไหม?” เขาก้มตัวลงหยิบโทรศัพท์ออกมาด้วยมือที่สั่นไม่หยุด
เสียเงินฟาดเคราะห์ ตามความเข้าใจในค่านิยมทั่วไปของเขา เมื่อเจอกับเรื่องประเภทนี้ เขาควรจ่ายเงินเป็นค่าธรรมเนียมการช่วยเหลือให้กับท่านอาจารย์
แต่ว่าให้เงินนี่มันหยาบคายหรือเปล่า?
คนแบบท่านอาจารย์ คงไม่ชอบเงินเหม็น ๆ ที่เต็มไปด้วยกลิ่นทองแดงพวกนี้แน่
เขาพูดว่าจะให้เงินตรง ๆ ได้ยังไง นี่มันดูถูกศักดิ์ศรีของท่านอาจารย์จริง ๆ เลย!
จะทำยังไงถ้าเกิดท่านอาจารย์คิดว่ามันไม่มีค่าแล้วโกรธขึ้นมา? บ้านของเขามีแจกันเคลือบของยุคจักรพรรดิคังซี*[1]อยู่ใบหนึ่ง ถ้าจะมอบสิ่งนี้ให้ท่านอาจารย์ เขาจะขอข้อมูลในการติดต่อท่านอาจารย์ได้หรือเปล่านะ?
ความคิดโผล่ขึ้นมาในหัวจางเฉิ
