ักหน้า “ครับๆ คุณกินเลยครับ ผมจะดูว่าผมตรงกับเงื่อนไขไหนบ้าง”เหล่าหม่าหัวเราะฮ่าๆ ขึ้นมา “คุณถามผมสิ ผมคนวงใน”หลี่เป่าซานมมองหม่าเยว่ฮุยแวบหนึ่ง เหมือนจะพูดอะไรแต่ก็หยุดไป คิดๆ แล้วก็ช่างเถอะ ไม่ยุ่งแล้ว กินข้าวก่อนดีกว่าถ้า…เฉินชางพูดจบ หลี่เป่าซานกลัวว่าตนจะกินไม่ลงแล้วเฉินชางหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาอย่างจริงจัง พลางพูดพลางเขียน“หัวหน้าหลี่ครับ ผมค้นพบว่าผมมีหลายข้อที่ตรงกับเงื่อนไขของระดับผู้มีความสามารถชั้นนำนะครับ! คุณดูสิครับเขาบอกว่าต้องเป็นผู้รับผิดชอบโครงการวิจัยและพัฒนาที่สำ คัญระดับชาติ ผู้นำโครงการที่สำ คัญของมูลนิธิวิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติและมูลนิธิสังคมศาสตร์!”เฉินชางขมวดคิ้วครุ่นคิด “มูลนิธิวิทยาศาสตร์ธรรมชาติแห่งชาติและมูลนิธิสังคมศาสตร์ผมอาจจะไม่มี แต่…แต่ผมมีโครงการพิเศษสองโครงการจากคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่ผมเป็นผู้รับผิดชอบ!”หม่าเยว่ฮุยที่เพิ่งเอาข้าวเข้าปากไปคำหนึ่งจู่ๆ ก็ไอรัวรู้สึกว่าอาหารที่เพิ่งเข้าปากเมื่อครู่นี้หลงทางเสียแล้วอาหารที่ควรเข้าไปในหลอดอาหารถูกไอชั่วร้ายขวางเอาไว้และเข้าไปในทางเดินหายใจแทน!โชคดีที่ไอออกมาแล้ว!หม่าเยว่ฮุยมองเฉินชางอย่างเดือดดาล “คุณทำเกินไปหรือเปล่า โครงการพิเศษนี้ยิ่งใหญ่กว่าโครงการธรรมชาติแห่งชาติเสียอีก จงใจอวดเหรอ”เฉินชางพยักหน้าอย่างจริงจัง “ไม่ใช่นะครับ!”หลี่เป่าซานเห็นแบบนี้ จู่ๆ ก็รู้
