สั่งของหมอชาวบ้าน หลังจากออกมาแล้วก็บ่นกับมารดา “ทำไมท่านพ่อต้องทำแบบนี้ด้วย? พวกเขามาแค่สองคนก็ไล่พวกเราออกมาจนหมด ไม่รู้หรือว่าข้างนอกมันหนาวนะ”
พวกเด็ก ๆ กระชับแขนเสื้อ หนาวจนร่างสั่นสะท้าน
ภรรยาของหมอชาวบ้านสงสารลูก ๆ แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ได้แต่ปลอบโยนพวกเขาว่า “พวกเขามาหาหมอ อีกเดี๋ยวก็กลับไปแล้ว ไม่นานหรอก ถ้าพวกเจ้าหนาวก็ซุกตัวอยู่ในผ้าห่ม ทนหน่อยเดี๋ยวก็ผ่านไปแล้ว”
นางไม่กล้าชักช้า กลับเข้าห้องไปหยิบกล่องเครื่องมือของหมอชาวบ้านแล้วรีบนำไปส่ง
ภายในครัว ไฟในกองไฟถูกเขี่ยจนโหมแรง
หลิวซื่อยื่นมือออกไปตรงหน้าหมอชาวบ้านด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจว่าตัวเองตั้งครรภ์แล้ว
แต่ในใจนางกลับไม่ได้มีความมั่นใจขนาดนั้น
ตกลงว่าท้องหรือเปล่านะ?
ทำไมท่านหมอตรวจช้าเช่นนี้?
หมอชาวบ้านบอกให้นางยื่นมืออีกข้างออกมา
หลิวซื่อ “…”
แค่ตรวจว่าตั้งครรภ์หรือไม่เท่านั้นเอง ต้องทำขนาดนี้เลย?
ต้องทำถึงขั้นนั้นจริง ๆ เนื่องจากอายุครรภ์ยังน้อย หมอชาวบ้านไม่ค่อยมั่นใจ เขาอยากถามหลิวซื่อว่าครั้งล่าสุดที่เปลี่ยนชุด*[1]คือเมื่อไหร่
แน่นอนว่าเขาเป็นผู้ชาย ถึงจะอยู่ต่อหน้าสามีของอีกฝ่าย เขาก็ไม่สะดวกใจจะถามเรื่องนี้
ถ้าสามีของนางคิดว่าเขาพูดจาแทะโลมภรรยาตัวเอง เขาอาจโดนกระทืบเอาง่าย ๆ น่ะสิ
หมอชาวบ้านจึงเรียกภรรยาของเขาเข้ามา แล้วกระซิบสั่งความนาง
ภรรยาของหมอชาวบ้านพยักหน้า แล้วกระซิบถามข้างหูหลิวซื่ออีกที
ยามนี้ค่อยได
