บทที่ 605 นิสัยแบบนั้นไม่ทะเลาะกันก็แปลกแล้ว
เด็กน้อยสกุลหลี่ว์ทั้งสามคนในยามนี้ยังไม่ค่อยเข้าใจความหมายของคำว่า ‘แขกใต้ชายคาเรือนของผู้อื่น’ สักเท่าใด ทั้งยังไม่ทราบว่าแม้คนสกุลจูจะดุกับพวกนาง แต่ก็ไม่เคยบกพร่องต่อพวกนางมาก่อน
บางทีวันหนึ่งเมื่อพวกนางเติบใหญ่ขึ้น ได้พบได้เห็นอะไรมากกว่าเดิม คงจะเข้าใจความล้ำค่าของประสบการณ์ในช่วงเวลานี้
นี่ยังเป็นสิ่งที่เย่อวี๋หรานอยากสั่งสอนพวกนาง ไม่ว่าจะต้องพบเจอกับเรื่องราวแบบไหนก็อย่าเอาแต่โทษว่าสวรรค์ไม่ยุติธรรม ตราบใดที่เจ้ายังมีมือ ขอแค่ตั้งใจทำงาน เจ้าก็จะไม่ต้องอดอยาก
ถ้าพวกเจ้าเอาแต่โทษฟ้าโทษคนอื่น เช่นนั้นก็ขออภัย ไม่มีใครติดค้างเจ้า เจ้าควรกลับไปทางไหนก็กลับไปทางนั้นเถอะ
หมูสามตัวของสกุลจูทำให้คนขายเนื้อแซ่หลี่ทำงานอยู่ครึ่งค่อนวัน
ทำอย่างไรได้ การเชือดหมูนั้นง่าย แต่ถ้าต้องชำแหละหมูทั้งตัวและยังต้องทำให้ดี ก็สิ้นเปลืองเวลาไปไม่น้อย
ประกอบกับงานจัดหาเนื้อหมูของพวกเขายังได้รับมาจากสกุลจู การเชือดหมูครั้งนี้จึงยิ่งต้องทำอย่างพิถีพิถัน
เมื่อเขาเอาเครื่องในหมูออกมาแล้ว พวกลูกสะใภ้สกุลจูก็จะเอาไปล้างทำความสะอาดแล้วแช่ไว้ในน้ำผสมขี้เถ้า เตรียมเอาไว้สำหรับจัดการต่อภายหลัง
ช่วยไม่ได้ เนื้อเยอะเกินไป ไม่สามารถจัดการให้เสร็จสิ้นได้ในคราวเดียวนี่นา
นอกจากนี้ คนขายเนื้อแซ่หลี่ทำงานนานขนาดนั้น จะอย่างไรก็ต้องเชิญเขาอยู่กินข้าวด้วยกันก่อน
ถึงตอนนี้
