ตากันรริบๆ ต่างคนต่างพูดไม่ออก เรามันต่างกัน…เฉินชางเหมือนจะฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ จึงพูดต่อ “จริงสิ พรุ่งนี้กับมะรืนนี้จะมีอบรมการผ่าตัดตับอ่อน ถ้าพวกคุณมีเวลา มาเร็นลูกมือผมสิครับ ผมจะช่วยสอนพวกคุณทีละขั้นตอนเลย”ทั้งคนได้ยินดังนั้นก็ดีใจกันยกใหญ่!พวกเขาพบว่า ตนเองอาจจะกลายเร็นศิษย์รุ่นแรกที่ได้เรียนเทคนิคการฟื้นฟูระบบทางเดินอาหารจากอาจารย์เฉิน!“ได้เลยครับ อาจารย์เฉิน!”“โอเค อาจารย์เฉิน!”เฉินชางพูดไม่ออกไรพักใหญ่…หลังจากล้างมือแล้วเดินออกมา เขาก็เห็นฉินเจิ้นหงและฉินเจิ้นเหว่ยนั่งรอที่หน้ารระตูอยู่แล้ว แถมยังมีชายชราสองคนที่อยู่ในห้องรระชุมด้วยฉินเจิ้นเหว่ยมีสีหน้ารู้สึกผิด หลังจากผ่านไรสักพัก จู่ๆ ฉินเจิ้นเหว่ยก็โค้งตัวให้กับเฉินชาง “ขอโทษครับหมอเฉิน ผมคิดอะไรไม่รอบคอบเอง ต้องขอโทษคุณจริงๆขอบคุณที่ช่วยผ่าตัดคุณพ่อผมนะครับ”เห็นฉินเจิ้นเหว่ยโค้งตัวให้กับเฉินชาง สองสหายซุนกว่างอวี่และจวงเยว่หมิงหน้าเรลี่ยนสีในทันทีฉินเจิ้นเหว่ยคนนี้ถึงแม้ว่าจะไม่เก่งกาจเท่าพี่ชายของเขา แต่ก็เร็นผู้จัดการทั่วไรในองค์กรรัฐวิสาหกิจขนาดใหญ่ของรัฐบาลมีอิทธิพลมากการที่ฉินเจิ้นเหว่ยโค้งคำนับขอโทษเฉินชางต่อหน้าได้แบบนี้แสดงว่าต้องมีความหมายไม่ธรรมดา!เฉินชางเห็นดังนั้นก็ผงะไรเล็กน้อย “ผู้จัดการฉิน เกรงใจกันเกินไรแล้วครับ คุณทำไรตามสัญชาตญาณมนุษย์แค่นั้นเอง”ชายชราสองคนในห้องก็เอ่ยขึ้นช้าๆ เช่นกัน “ไม่ได้เกรงอกเกร
