หนมีหรือผมจะไม่รู้ เขาก็แค่หมออันดับรองๆ เรื่องการผ่าตัดทางเดินน้ำดี แล้วจะเก่งขึ้นขนาดนี้ได้ยังไง”เฉินชางเองก็ได้แต่ยิ้มแหย พลางอธิบายช้าๆ โดยละเอียดว่าเหล่าหม่าเป็นไก่รองบ่อนที่มีความสามารถพิเศษอย่างไรหลังจากฟังจบ เหล่าอวี๋ก็เงียบไป!เขามองหม่าเยว่ฮุยเงียบๆนี่มันอะไรอ่อนขั้นเทพงั้นเหรอ?ด้วยความสัตย์จริง จู่ๆ เขาก็อิจฉาชายผู้นี้ขึ้นมาทำไมถึงได้โชคดีขนาดนี้หม่าเยว่ฮุยมองเหล่าอวี๋ “เหล่าอวี๋ อย่ามองผมแบบนั้นอันที่จริง…ผมก็เพิ่งค้นพบพรสวรรค์ของตัวเอง จากนี้ไปถ้ามีบทความอะไรอีก ผมจะไม่มีวันลืมคุณเลย!เหล่าอวี๋วางใจเถอะ ต่อไปถ้าผมเขียนบทความอีกผมจะบอกคุณ ให้เอาชื่อคุณใส่ด้วยก็ได้ ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก ยังไงผมก็เคยตีพิมพ์มาก่อน…”เหล่าอวี๋ได้ยินเช่นนั้นก็เดินหนีไปด้วยความโมโห “หลบไปๆๆ!”แค่คิดถึงท่าทางกวนประสาทของหม่าเยว่ฮุย เขาก็กัดฟันกรอดด้วยความโมโหแต่ว่า…ไม่มีอะไรที่เขาทำได้เลยเฮ้อ…เหล่าหม่ามองตามเหล่าอวี๋ไป แล้วพูดขึ้นด้วยท่าทางเด็ดเดี่ยว“เฮ้อ คนเก่งต้องโดนอิจฉาแบบนี้แหละ!”พูดจบ เหล่าหม่าก็ตบต้นขาฉาด หันไปมองเฉินชาง “ไม่สิ เสี่ยวเฉิน ทำไมถึงไม่มีใครอิจฉาคุณเลยล่ะ”“คุณบอกว่าคุณเป็นที่ปรึกษานี่ แต่ทำไมถึงไม่มีใครอิจฉาคุณเลยล่ะ ผมว่า…คงเป็นเพราะผมมีส่วนร่วมมากกว่าคุณเยอะ คุณบอกว่าผมเป็นคนค้นพบข้อผิดพลาดนี่…”ทุกคนตะลึงงัน!ต่างคนต่างมองเหล่าหม่า ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าม้าแก่ตัวนี้ช่างไม่รู้ทางเ