อวี๋หรานจึงให้หลานสะใภ้สองคนนั้นมารับอาหารจากทางนี้ไปขายให้คนในหมู่บ้าน
การไถพรวนดินเหน็ดเหนื่อยไม่น้อย หากฐานะทางบ้านอำนวยย่อมมีคนเต็มใจนำสิ่งของมาแลกอาหาร
อีกทั้งยังไม่ต้องไปหาซื้อไกล ๆ ทุกคนก็ย่อมจะยินดี
หลานสะใภ้ทั้งสองหาเงินได้น้อยหน่อย แต่ก็พอให้ซื้อหาของกินให้ลูกน้อยได้
เฉียนเสี่ยวซินไม่กลัวลำบาก ทั้งยังได้งานรับจ้างชั่วคราวจากจูอู่ วันนี้ไปทำที่เจ้านี้ วันรุ่งขึ้นไปทำอีกเจ้า ก็นับว่าสามารถหารายรับเข้ามาจุนเจือครอบครัวได้บ้าง
อาจดูเหมือนหาเงินได้น้อย แต่ยุคสมัยนี้ทั้งปีก็หาเงินได้ไม่มากอยู่แล้ว พวกเขาทำเช่นนี้กลับช่วยให้มีความเป็นอยู่ดีขึ้นได้บ้าง
ครั้นฟังคำของจูซานเสิ่นและจูซื่อเสิ่น จูเอ้อร์เม่ยก็รู้สึกว่าน่าเหลือเชื่อ “จริง…จริงหรือ?”
“จริงแท้แน่นอน พี่สะใภ้ใหญ่เป็นคนพูด ใครจะกล้าไม่อุดหนุน? แม้ว่านี่จะไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาระยะยาว แต่ลูกสะใภ้สองคนนั้นของท่านเป็นแม่ค้ารายแรกของหมู่บ้าน คนอื่นมาอุดหนุนเพราะเห็นแก่หน้าพี่สะใภ้หลายครั้ง เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า การค้าของลูกสะใภ้ของท่านก็ทำต่อไปได้อย่างมั่นคงแล้วไม่ใช่หรือ?”
“มองให้ไกลเข้าไว้ ดูอย่างสะใภ้สี่ของพี่สะใภ้ใหญ่สิ นางก็เริ่มจากการค้าขายเล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ใช่หรือ? ตอนนี้เป็นอย่างไรเล่า ไม่ต้องไปไหน อยู่ที่เรือนก็ยังหาเงินได้”
……
ได้ยินว่าหาเงินได้ จูเอ้อร์เม่ยก็ตาวาววับ ใคร่ครวญว่าในเมื่อลูกสะใภ้ของนางยังทำได้ แล้วถ้านางทำเ
