นว่าคราวนี้ตนพบช่องโหว่ในระบบแล้ว!เขาไปใช้ประโยชน์จากบั๊กในระบบ ระบบจะโกรธหรืองอนก็เป็นเรื่องปกติ!ทันใดนั้นเฉินชางก็รู้สึกตื่นเต้นไปหมดถ้า…ถ้าพวกบทความที่พวกนักเรียนเขียนก็นับด้วย จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าภารกิจนี้เหมือนจะไม่ยากขนาดนั้นแล้วเฉินชางมองหลิวฉวนแล้วยิ้มให้อย่างปลื้มใจ “โอเคครับ วางไว้ตรงนั้นเถอะครับ เดี๋ยวผมอ่านดู คืนนี้จะแก้ให้คุณแล้วก็รีบส่งให้เลย”หลิวฉวนพยักหน้าไวๆ ด้วยความตื่นเต้นดีใจ “โอเคครับๆ!รบกวนอาจารย์เฉินด้วย งั้นผมกลับได้แล้วใช่ไหม”เฉินชางยิ้มให้ไม่พูดไม่จาจนหลิวฉวนจากไป ทุกคนในแผนกจึงแอบมองด้วยสายตาอิจฉาในชั่วพริบตาสำ หรับแพทย์วินิจฉัยโรคแล้ว การวิจัยกับบทความก็คือมีดที่จ่อคออยู่เล่มหนึ่ง!พวกเขายุ่งอยู่กับการวินิจฉัยโรคทุกวัน จะมีเวลาเขียนบทความได้อย่างไรแต่ตอนนี้เฉินชางหลุดพ้นช่วงเวลาอันยากลำบากนี้ไปแล้ว เขา…เขามีนักเรียนมาเขียนบทความให้แล้วแต่ละคนอิจฉาแทบตาย ริษยาจนอยากร้องไห้ น้อยเนื้อต่ำใจจะแย่!นี่จะสาแก่ใจเกินไปแล้วมั้งชั่วพริบตานี้เองคนที่เดิมทีไม่ค่อยปลื้มเฉินชางพวกนั้นรู้สึกเหมือนถูกจี้ใจดำ สุดยอดไปเลย!แบบนี้มันสะใจกว่าการเป็นที่ปรึกษานักศึกษาปริญญาโทหรือปริญญาเอกอีกพวกอาจารย์ที่ปรึกษานักศึกษาปริญญาโทปริญญาเอกมีทักษะแค่ไหนนักศึกษาปริญญาโทปริญญาเอกตัวเล็กๆ แต่ละคนตีพิมพ์บทความที่มีอิทธิพลอะไรได้!แต่คนเมื่อกี้นั้นเป็นถึงหลิวฉวน อาจารย์แพทย์หัวหน้าแผนกศัลยกร