าก็ยัดลูกอมนมกระตายขาวเข้าปากฉินเยว่ ให้เธอได้ชิมรสแล้วพอจะเอาออกไป! ฉินเยว่ก็งับไว้แล้วเอาเข้าปากทันที“ไม่ได้กินลูกอมนมกระต่ายขาวนานแล้ว เอามาจากไหนน่ะหวานจังเลย!”เฉินชางนอนบนเตียง เล่าเรื่องเชอเจ๋อฮว่าให้ฉินเยว่ฟังแล้วตามด้วยเรื่องของเด็กหญิงตัวน้อยคนนั้นพอฉินเยว่ฟังจบก็อดใจอ่อนยวบไม่ได้“เฮ้อ จริงด้วย น้องผู้หญิงคนนี้เป็นไงบ้างแล้ว”ฉินเยว่อดถามไม่ได้พอถูกฉินเยว่ถามแบบนี้ จู่ๆ เฉินชางถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ เหมือนเชอเจ๋อฮว่าก็อยากเอาเงินมารักษาลูกสาวแต่เฉินชางเองก็ไม่ได้รู้เรื่องอาการของเด็กหญิงโดยแน่ชัด“ผมไม่ค่อยแน่ใจ ถ้ามีเวลาจะถามแล้วกัน”พอฉินเยว่กินลูกอมนมกระต่ายบินไปแล้วเขาก็ยัดใส่ปากให้เธออีกเม็ดหนึ่ง “ผมตั้งใจเอามาให้คุณเลย ดูสิว่าผมดีขนาดไหนมีอะไรก็คิดถึงคุณ คุณไม่รู้หรือกว่าเจ้าลูกอมนี่มีคนแย่งเยอะขนาดไหน! พวกหัวหน้าจ้องจะเอาไปทั้งนั้น”ฉินเยว่ยิ้มพลางโอบเฉินชาง “คุณเฉินที่รักเป็นคนดีที่สุดเลยนอนเถอะๆ!”ไม่คุยกันทั้งคืนแต่ตอนนี้กลับมีหลายคนนอนไม่หลับทั้งคืนโดยเฉพาะเหอจื้อเชียน เขานอนดูคลิปซ้ำ ไปซ้ำ มาไม่หลับไม่นอน การผ่าตัดยิ่งดูก็ยิ่งประหลาดใจการผ่าตัดครั้งนี้ทำให้เหอจื้อเชียนเกิดความรู้สึกหลายอย่างนี่ก็ทำให้เหอจื้อเชียนพลันคิดได้ ที่เฉินชางไปร่วมการประชุมของเมโยเป็นเรื่องจริง!เขามีศักยภาพแบบนี้ แต่ยังมีตั้งใจจะไปเรียนรู้ด้วยพอนึกถึงตรงนี้ เหอจื้อเชียนจึงเริ่มตั้งตาคอยการเดินทา
