ว่าอีกฝ่ายกระทำเรื่องใดไปบ้าง
ในใจจึงรู้สึกขอบคุณอีกฝ่ายอยู่ไม่มากก็น้อย
โชคดีที่ได้มาเจอคนดีอย่างตระกูลซุน ถ้าไม่ได้เจอพวกเขา ถึงจะรู้ว่ามารดาถูกคนใส่ร้ายก็คงทำอะไรไม่ได้
สุดท้ายแล้วมารดาของเขาก็คงต้องได้รับความลำบาก
“จะอธิบายอย่างไรดี? เรื่องนี้ต้องใคร่ครวญจากมุมมองของแต่ละฝ่าย” เย่อวี๋หรานเต็มใจชี้แนะพวกลูกชายอย่างยิ่ง เห็นว่าบนถนนเริ่มมีคนทยอยออกมากันแล้ว จึงพาพวกเขาเดินเข้าไปในตรอกเพื่อเลี่ยงฝูงชน
นางไม่ได้บอกคำตอบแก่พวกเขาโดยตรง แต่ให้พวกเขาลองใคร่ครวญจากมุมมองของตระกูลเฉียน ตระกูลซุน จากนั้นค่อยเป็นสกุลจู โดยการถามคำถามชี้นำหลายข้อ
กระทั่งมุมมองของพี่เป้าก็ไม่ได้มองข้ามไป แต่วิเคราะห์ไปทีละคน
พิจารณาจากมุมมองของพี่เป้า เขาได้ทำอะไรผิดไหม?
เปล่าเลย เขาเพียงคิดถึงตัวเองก็เท่านั้น ต้องการรักษาผลประโยชน์ตรงหน้าเอาไว้ ตอนที่ยังไม่มั่นใจก็จะไม่ออกหน้ามากเกินไป
ด้วยเหตุนี้ เรื่องบ่อนพนันอี้ซิงคราวนี้ พี่เป้าลงแรงไปก็จริง แต่ก็ไม่ได้ทำอย่างเต็มที่
เขาเพียงเป็นคนกลางพาสกุลจูไปหาตระกูลซุน
ส่วนตระกูลซุน มองผิวเผินก็เหมือนจะช่วยเหลือสกุลจูไปมากมาย แต่เจ้าพูดได้เต็มปากหรือเปล่าว่าเขาไม่มีใจเห็นแก่ตัวเอาเสียเลย?
ย่อมไม่ใช่อยู่แล้ว
ถ้าไม่มีใจเห็นแก่ตัวจริง ๆ เหตุใดก่อนหน้านี้จึงไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องตระกูลเฉียนมาก่อน?
เย่อวี๋หรานไม่เชื่อหรอกว่าตระกูลซุนสามารถสืบสาวอดีตของหัวเซี่ยงหรงออกมาได้
