บทที่ 578 ไร้ยางอาย
นายท่านผู้เฒ่าซุนกล่าวว่า “อนุฝางผู้นี้ ก่อนจะถูกส่งตัวมาเคยเป็นคนโปรดของนายท่านเฉียนมาก่อน และถึงจะถูกส่งตัวไปให้หัวเซี่ยงหรงแล้วก็ไม่ได้ตัดเยื่อใยกับทางนั้น…”
พี่เป้าเข้าใจแล้ว
ตระกูลใหญ่เหล่านี้ช่างมีเรื่องยุ่งยากใจมากมายจริง ๆ
ส่วนนายท่านเฉียนผู้นั้นก็ไม่ใช่คนดีอะไร เป็นพวกกินไม่เลือกแท้ ๆ
ถ้าอนุฝางไม่ได้ตัดสัมพันธ์กับนายท่านเฉียน เช่นนั้นเด็กในท้องของนางเป็นลูกใครก็ยากจะระบุได้ชัด
นางจะโกหกทั้งสองฝ่ายเพื่อ ‘ปกป้องตัวเอง’ ก็ไม่แปลก
จูอู่ไม่เคยพบเรื่องแบบนี้มาก่อน รับฟังอย่างเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง ครั้นพี่เป้าอธิบายให้ฟัง เขาจึงค่อยแจ่มแจ้ง
แต่ก็เพราะเรื่องนี้ เขาจึงตระหนักได้ว่าเรือนหลังของตระกูลใหญ่วุ่นวายเพียงไหน
จากนั้นเขาก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ “เดี๋ยวก่อน ตอนนี้พวกเรากำจัดหัวเซี่ยงหรงไปแล้ว ก็เท่ากับว่าล่วงเกินตระกูลเฉียนไปแล้วน่ะสิขอรับ? บ่อนพนันอี้ซิงเป็นความร่วมมือระหว่างหัวเซี่ยงหรงและตระกูลเฉียนนี่นา พอหัวเซี่ยงหรงตาย บ่อนพนันยังจะเปิดต่อไปได้หรือ?”
ก็แล้วไม่ใช่หรือไร เงินทุนสำรองของบ่อนพนันอี้ซิง ส่วนหนึ่งมาจากถังหัวชิงนี่นา
ต่อให้ถังฟูเหรินไม่รู้ เกรงว่านายอำเภอไต้ผู้นั้นก็คงเห็นเงินแล้วตาโต บังเกิดความโลภขึ้นมา
ถึงอย่างไรเรื่องที่ตระกูลเฉียนร่วมมือกับหัวเซี่ยงหรงก็ไม่ได้ทำอย่างเปิดเผย เพียงไปมาหาสู่กันในทางลับ นายอำเภอไต้สามารถทำเป็นไม่รู้ ที
