งของหยางจยาฮุ่ยก็มีสี่คน ทั้งบ่ายต้องไปเยี่ยมหมด ดังนั้นพักเดี๋ยวเดียวก็ลุกขึ้นจากไปแล้วเพื่อนบ้านที่อยู่ด้านหนึ่งเห็นเงาร่างของเฉินชางกับฉินเยว่จากไปก็อดไปสืบไม่ได้“นี่ก็คือลูกของเฉินต้าไห่หมู่บ้านหนานซานคนนั้นเหรอ โตขนาดนี้แล้ว!”“นั่นสิ รถที่ขับดีขนาดนี้ ตอนนี้อยู่ไหนทำอะไรน่ะ แฟนก็สวยจริงๆ อย่างกับดารา!”น้าใหญ่พูดอย่างลำพอง “เขาสองคนเป็นหมอในโรงพยาบาลใหญ่ในมณฑลทั้งคู่! เป็นบุคลากรประจำ …”พอได้ยินน้าใหญ่ยกยอ ทุกคนก็พากันพยักหน้าอย่างอิจฉาถึงอย่างไรในสายตาของทุกคน เป็นหมอในมณฑลได้ก็เป็นเรื่องที่มีหน้ามีตาเรื่องหนึ่งทั้งบ่าย เฉินชางพายัยฉินขี้ประจบไปเยี่ยมญาติสี่บ้าน กลับมาก็หกโมงกว่าแล้ววันนี้ครอบครัวฉินเสี้ยวยวนอยู่ค้างคืน วันรุ่งขึ้นค่อยกลับ แต่เฉินเจี้ยนซานกลับไปเมืองจิ้นหยางสักพักแล้วเมื่อคืนเพื่อนๆ ของเฉินชางมาหาที่บ้าน เรียกเขาออกไปพูดคุยกันพอเฉินชางออกไป ก็พาฉินเยว่ไปด้วยกันเสียเลยทุกคนเห็นฉินเยว่พลันรู้สึกทึ่งอย่างหาใดเทียบ!ย่อมยิ่งอิจฉาเฉินชางมากขึ้นฉินเยว่ได้ยินทุกคนเหน็บเฉินชางว่าโชคหล่นทับจึงอดยิ้มไม่ได้ในหมู่บ้านชนบทยังเล่นการพนันอย่างหนักหน่วง โดยเฉพาะช่วงตรุษจีน พอคนที่ออกไปทำงานนอกหมู่บ้านกลับมาก็จะต้องพนันเอาสนุกทั้งนั้น ที่โชคไม่ดี แพ้ไปหลายหมื่นก็เป็นเรื่องปกติ เกิดเล่นไม่ดีรายได้ทั้งปีก็จะเสียไปกับการพนันและหมู่บ้านหนานซานก็อยู่ใกล้สายแร่ถ่านหิน ในบรรดาเพื่อนร่
